Nebi Ünler Şiirleri - Şair Nebi Ünler

KADER DİYE BİR ŞEY VAR
(Hep Anını Dolu Dolu Yaşayan Bir Dosta…)

Tuz, limon, acı soğan, sayısız zıkkım ile
Çilingir sofrasından, zamanı vuramazsın…
Küfretme gidenlere, binbir mutluluk dile,

KADERİN, KADERİM BİZİ BİZE HAZIRLAMIŞ

Bana bakıp acıma yanılıyorsun,
İlaveten “Gayrı bildiğin kız değilim artık ben” demişsin
Ruhundaki sancılar yüzüne vurmuş…
İstemezken bir saniye sonrasını yaşamak

Haydi kapat yorgun gözlerini
Anka kanadında andan ana.
Hırçın rüzgar savursun közlerini
Tak demişken yaşamak, cana.

Bekletme zaman öksüzlerini

Bir fincan kahve, mert’e, koyarmış kırk yıl hatır
Kahve’nin aklı olsa namertten korunurdu…
Kırk katır çay kervanı, dem bilmeze kırk satır,
De; kahveci eskiden, kitaplar okunurdu.
...
Her doğum sevindirir, her ölüm de ağlatır,

KAHROL İSRAİL
(“Kahhar sıfatında Kahrol İsrail” diyen DELİBAL’A)

Şımarık avcıdır, sallar rast gele
Dayısı güçlüdür sığmaz pergele
Kan içmeye asla doymaz hergele

(Maalesef Cenazene katılmak kısmet olmadı Ankara Yoldaşım...)
.....
Mızraklıya çıkarken, Mesut Hoca’dan duydum,
Dün; Onüç Kasım Cumartesi... Kahveci Hasan abi
Doğan, ölür!.. Bu değişmez, ertelenemez kurala uydun...

Bir fincan kahve, mert’e, koyarmış kırk yıl hatır
Kahve’nin aklı olsa namertten korunurdu…
Kırk katır çay kervanı, dem bilmeze kırk satır,
De; kahveci eskiden, kitaplar okunurdu.

Her doğum sevindirir, her ölüm de ağlatır,

…..
Kâinat içinde Samanyolu var
Samanyolu’nda da bize dünya dar
Gökte ki buluttan, yağmur, dolu, kar
………… Gözün toksa dünya bir huzur evi
………… Gözün açsa dünya, bir muzur evi.

KÂİNAT KİTABINI

Kâinat kitabını, okumak hep okumak
Melek, şeytan arası, insan olmanın şartı…
İpekböceği gibi, dokumak hep dokumak,
Şu koskoca âlem de insan kalmanın şartı.

KALBİM DİNAMİT KUYUSU DOSTA

Ve aleyküm selam meçhul dost... Merhabana merhaba!
İçimde ki lav püskürmelerim dökülür zaman zaman...
Çoktan beri bir selvi altında yatıyor, Canımda can baba,
İnsanın babasız kalması aaaaahhh! Yaman pek yaman.