Ne kaldı benden geriye?
Aynanın karşısına geçip baktım uzun uzun...
Bütün gece tek gördüğüm: Sadece "suskunluk".
Kendimi kendime anlatamadım.
Üfleseler rüzgârda savrulup giderim,
Aynı sonbahar yaprakları misali.
Kimi bütün savrulur, kimi parçalanarak...
Ne kaldı benden geriye?
Bir zamanlar şarkılar dinlediğim odalar
Sanki bana yabancı gibi.
Gitsem olmuyor, kalsam boğuyor...
Misafir gibiyim, bir zamanların evinde.
Çok yorgunum, çok yoruldum ta içimden.
"Ne kaldı benden geriye?" sorarsalar:
Kocaman bir hiç, aynaya baktığım son geceden.
Erkan Gürses
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 21:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bütün gece tek gördüğüm: Sadece "suskunluk".
yerine
"Her gece gördüğüm sükunet, tek masumiyetim..
kendime bile savunamadığım masumiyet..."
olabilirdi mesela.
Şiir yazan herkes şair değildir
şiiri metin gibi yazarsanız şiirle metnin farkı kalmaz. Beğenmedim.
TÜM YORUMLAR (1)