Oğul Şiiri - Erkan Gürses

​Alma oğul hiç kimsenin ahını,
Çok yorulur, zor günlere düşersin.
Kimse tutup kaldırmaz ayağa;
Bu dünyada yanıp küle dönersin.

​Üstüne çıkarlar, ezerler seni;
Kevgire çevirir, süzerler seni.
Üşenmeden yolunu çizerler senin;
Güvenme kimseye, yorarlar oğul.

​Hele bir de paran varsa cebinde,
Bitene kadar binerler tepene.
Sakın kanma üç beş cilveli laflara;
Anında çarmıha gererler oğul.

​Vallahi yalanım yok, düzen böyle kurulmuş;
Kim doğru, kim düzgün belli de olmuyor.
Ahlaksızlık, arsızlık normalden sayılıyor;
Doğru yoldan ayrılma sakın ha oğul!

​Henüz dara düşmeden Hak yoluna sarıl,
İstediğin ne varsa duayla haykır.
Merhametlilerin merhametlisi seni işitir;
Sakın Hak yoldan ayrılıp gafletlere düşme oğul.

​Sana nasihatim tektir: "Oku, oku!" oğul.
Ne gelirse başa cahilliktendir oğul.
Bir vatan bıraktı ecdadımız ki, ne vatan!
Can ver, kan ver; vatanını satma oğul.*

​Baban der ki: Hayatının kahramanı sensin.
Zaman geri gelmez, boşa harcama oğul.
Yanlış yerde, yanlış çevre seni bitirir;
Dostunu da, düşmanını da iyi tanı ey oğul!
​
Erkan Gürses
02.06.2026