Ne Çabuk Unutuldu Şiiri - Yakup Elman

Ne çabuk unutuldu masal okuduğum günler,
Şimdi başkasının kolunda hiç mi aklına gelmez?
Sabahlara kadar seni izleyip, geçen uykusuz günler,
Ne çabuk unutuldu güzelim ne çabuk.

Bu sözler bitmez ve ben ölene kadar yazarım,
Ben unutamam ki kolumda uyuyup başkasının koynunda uyanmanı.
Yıllarımı verdim, en güzel günlerimi aldın,
Ne çabuk unutuldu demi, ne çabuk...

Sen beni erken unuttun, ayıp ettin,
En güzel yıllarımı seninle kaybettim.
Değişmek zor oldu ama mecburdum,
Sonra değiştim diye herkese laf ettin.

Mutluluk kapına kadar gelip geri gitsin,
Allah'ım dileğimdir ektiğim güllerin dikeni yatağında bitsin.
Beddua etmiyorum ben sana,
Ahım var, bu hale gelmeme sebep olanlarda girsin.

58kg zayıf bir beden,
Tek suçum sevmekti, ihanetin neden?
Bir çift kara göze kandım annem,
Gelinliği o giydi, bana kalan kefen.

Sözü uzatmayı sevmem, zaten uzatsam da sen okuyamazsın,
Bu sözler sana gelmez, sen sevdayı o yürekle anlayamazsın.
Sesini unuttum biliyormusun, yüzün hep rüyamda ama sesin...
Gerçekten en zor şeymiş sesini unutmak ama sen anlayamazsın.