İstikbal hülyası dipsiz bir kuyu
Düşünden olmadan kıymetini bil
Yılları harcama mevsimler boyu
Kışından olmadan kıymetini bil
Gençlik, sıhhat, hayat, mal varlık nakit
Şu fani dünyada ben ne edeyim
Aşkından yandığım sal oldu artık
Kime anlatayım kime gideyim
Kurduğum hayaller yel oldu artık
Gittin sen aklımı alıp başımdan
Hakkı bilenlere sözüm yok benim
İnsanlığı bozanlara küskünüm
Hayal pilavına karnım tok benim
Nefsi serhoş sızanlara küskünüm
Taş atana gül atarım kırılmam
Azı karar çoğu zarar deniyor
Bütün kalmayınca küsür de lazım
İnişli çıkışlı devran dönüyor
Toplama çıkarma kesir de lazım
Her iş yürümüyor doğru konumda
Hainler kalkışmış halka zulüme
Gelde sen evde otur yürüme
Onyedisinde daha pek körpe
Ayabak Mahirim gökteki aya bak
Zalim felegin sana ettigine bak
Şen olur onun pazarı
Alır satar olmaz karı
Kendinedir hep zararı
Mamo agamı bilirmisiniz
Yanın da bir kaç dostlarıyla
Bunca zaman elalemin dilinden
Sevdadır söylenir tatlar elinde
Şairin dizelerinde ozanın telinde
Yar işlemiş hediye bir mendili
Kış boyunca yaza kadar göz dikmiş
Şeklen insan ruhen bayağı
Edepsizler gelmiş hava atar
Aşırdıklarıyla almış silahı
Densizler gelmiş mermi atar
Başkasından almış hava atar
yazdırıp dikdim gülüm başına
kalbimdeki adını mezar taşına
gayri kan karıştı gözüm yaşına
yazdırdım adını mezar taşına
bunca yıllık emegim eşimdi
Benim yeğenim , baharının başında,
Yaşı çok genç, daha onaltı yaşında,
Ne dertler topladın bilmem döşünde,
Gençliğine, doyamadan Murtazam
Öldürecek beni, derdi kederim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!