İşlik giyinip parlamayla
Orda burda yallanmayla
Boş semaya ulumayla
Adam olsa baban olurdu
Köşelerde pinekleyip de
Bu dünyada zaten yüzüm gülmedi
Bir dertte siz yaratıp yormayın beni
Mutluluk neydi yaşayıp görmedim
Bari rahat bırakında sormayın beni
Gözümde yok elim cektim her şeyden
Kaderim hep benim, refakatimden
Hasretim gönlüme, sadakatimden
Yoruldum dünyanın, meşakkatinden
Gecemi gündüze kattım ağladım
Hayallerim, uçtu, yeni uyandım
Ayırmayın yaruları anadan
Buna razı olmaz yüce yaradan
Vazgecermi hiç can olan canandan
Kemal Kemal diye aglar anan
Yüregimi ateşler daglar aman
Çok şeyde hevesi dara düşürür
Bizle gelmeyeni kenara ayır
Özüne karadan kara düşürür
Tezden olmayanı kenara ayır
Sevgiden habersiz kine sarılır
Bırakınız beni kendi halime
Yazdıklarım hasbıhaldir kendimle
Kalemimi aldığımda elime
Dizdiklerim hasbıhaldir kendimle
Çok ciddi konular olmaz naz gibi
Boşa tasalanma ey deli gönül
Doğruları yazsan, kim dinler seni
Havanda su dövme, hal belli gönül
Kör düğümü çözsen, kim dinler seni
Aşikâr eyleme sakla fendini
İstikbal hülyası dipsiz bir kuyu
Düşünden olmadan kıymetini bil
Yılları harcama mevsimler boyu
Kışından olmadan kıymetini bil
Gençlik, sıhhat, hayat, mal varlık nakit
Şu fani dünyada ben ne edeyim
Aşkından yandığım sal oldu artık
Kime anlatayım kime gideyim
Kurduğum hayaller yel oldu artık
Gittin sen aklımı alıp başımdan
Hakkı bilenlere sözüm yok benim
İnsanlığı bozanlara küskünüm
Hayal pilavına karnım tok benim
Nefsi serhoş sızanlara küskünüm
Taş atana gül atarım kırılmam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!