Hayat
Hayatımdan öylece, fütursuzca geçip gidiyorsun
Yahu bu ne arsızlık,bu ne utanmazlık
Girdin tüm hayallerime,düşlerime destursuzca
Nereye böyle selamsız, sabahsız
Bu ne cüret,bu ne cesaret
Yittim İnsanlığımdan,
Gözlerim SAĞIR / Kulaklarım KÖR / Beynim TOPAL
Yüreğim / Hıncahınç / EkmeK ArasI / K-ÖmüR K-ArasıyıM
Korkardım ben karanlıktan
Ama korktuğum
O karanlık paylaştı
Bende ki fakir yanları
Uzun zamandır koyu renkler oldu sığınağım
Ne de çok yanılmışım
Korkarım ani gelenden
Çat kapı herşey altüst olur
Ve öylece
Bakakalır yüreğim
Ben toplanmaya uğraşırken
İçimde ki dağınıklıktan
Korktuğunamı uğradı hayat
Yoksa sen mi korkuttun hayatı
Zaten fazla yaşamazdın o yosun gözlerinle
Belli ki yeryüzünün ihtiyacı varmış
Gözlerinin yeşiline
En çok da koyan ne biliyormusun
Turkuaz bir gecede
Tutulan üç beş nöbetleri
Sürüyordu yürekleri ateşe
Yeşile pembeye çalan renkleriyle
Şahitti serçeler
Gecenin çıkmaz saatlerinde
Vedalar kanattı hep yüreğimi
Sürüldüm her defa kendime
İtiklendim içimin derinliklerine
Tutamadım hiç
Ayrılığın elini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!