Nasipse Şiiri - Veli Alptekin

Nasipse gelir Çin’den, Yemen’den,
Yedi deniz aşar, yedi dağ deler gelir.
Kapıyı çalmadan girer içeri,
“Seni bekliyordum” der, oturur sofrana.

Nasip değilse elden ne gelir?
Koşsan yol kısalmaz, beklesen zaman durmaz.
Dünya kadar emek döksen toprağa,
Taş verir sana, ekin vermez.

Biz hesap tutarız, o kader tutar.
Sen “şuradan gideyim” dersin,
O “Buradan getiririm” der.
Bazen geciktirir ki kıymetini bilesin,
Bazen vermez ki seni ondan kurtarsın.

Çin’den gelen ipek de nasip,
Yemen’den gelen keder de nasip.
Kucak açarsın ikisine de,
Çünkü elden gelen bir dua,
Geri kalan hepsi O’na.

Nasipse gelir, vaktinde gelir.
Erkeni yok, geçi yok.
Sen sadece düzgün dur,
Nasibin seni bulmayı bilir.