Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Keramet el işinde
El eşine bakın kehanet onda eleştirir durur.
Dili elini eleştirir ellere vurur.
El işi ele bir yol
El işi ele bir yol olmayanın ele eleştirisi olur.
Elin ele el işi varsa ele mektup yollar

Kesişme
Yollar yollar tüm oluşum yollarını kesti
Köprüler ve geçitleri söndürdü
Tüneller; karayolları, tren yolları
Denizlerde balıkların gökyüzünde kuşların
Yolları da kesildi

Al tat
Aldanmam
Atlarım
Dağları aşarım

At nalı

Kimce
İnsan kendine bile ağlamaz
başkasınada hiç gülmez
kendini tanımlaması zordur
bu yüzünden
bilinci öğrendikleridir

İçeride karınca
Dışarıda köpek
Çık kıra
Otur bir yere
Ora evinidir
Yanında berinde karıncalar belirir

Hitler bir işçici miydi?
Dünyanın patronu Yahudileri öldüren.
Yahudilerin her biri birer patron muydu?
Öğleyse işçi katliamından çok patron katliamı.

Yahudiler çalışmaz mı?

Oturma teklifi üzerine kız sandalyeyi çekti ve oturdu.
Kız evsahibinin kızıydı
Eşyalı tutmuşlardı evi
Doğa bir parçasını kiraya vermişti...
Doğanın sahibi izin alıyordu
Doğasından bir parça doğa bir süre onların değildi

Üstün insan
Soyununca hayvanım, hayatım bir hayvan
Hayvanlar âlemi doğal insanlar âlemi üst giyer
Lütfen soyunun!
Hayatım giyindin mi?
Çok yakışmış çok güzelsin.

Kirli Değil
Hüzün yüzümün gizli yüzü
Mutlu olduğum yerlerin haritası beynimde
Önüme düşmesin yüzüm düşer
Bakamam kimseye
Hayallerine dalar içime çökerim

Kısık gözlerle bakarsın
Yukardan aşağıya adamı süzersin
Içindeki kız çocuğu ile konuşursun
Büyümüşsün ağlamazsın
Ağzında küfrünü yuvarlar
Kızarsın kız