Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Erken kalktım ergen yola çıktım
İhtiyar deli kanlı vardım.
Ergen, gene varmak ve kene dolaşmak.
Kene, gene yani.
Söz oyunu oynadım kendimle
Kelimelerle eğlendim kendimle şairlik ettim

Evrimsel Masal
hayvanlar bitkileri yaratmıştır diyemem
ama bitkiler hayvanları üretmiştir diyebilirim
insanlar eşyasını ürettiği gibi
peki hayvanlar ne üretti,
insanı türetti

Evrimsel Mevsimler
Yaz kışın kalbidir
Kış yazın beyni
İki kolu var iki bacağı
Baharlar var
Bir mevsim toplanmış karşımda sen

tey tey tey
ey ey ey
dağ başında duman
bağ başında anam
ben derede çimerken
yârim doğmuş yeni

Ezanı dinle, dağ başında haykırdığını
Bir mahalle seni dinlediğini
Camiye gelenler seni kurtarmaya gelenler
Uzaya çıksan bile seninle marsa gitsen bile seninle
Sesimiz var rengimiz var bir insanlık havamız var.

Fakirlikte Bir Şeydir

Fakirlikte bir şeydir
Zenginlik çok şey olsa da
Ne zengin ne fakir yak bir sigara
Böyle insan kendini yakar

Gelip geçmez ama hep galip gelir.
Düş önüme.
Ben koyun muyum ürü sürer gibi.
Ürü ürün getirir.
Et, süt ve yün ve de üründen üretim doğar.
Gün geçer devir döner.

Fark

Patron ve sendikacı arasında işçilerden biri
Menajer olabilir.
İşçi olamayan biriside kadın erkek arasında
Çöp çatan olabilir.

farklı
bu ayrılığımız çok farklı
doğarken ayrıldık
yaşarken kavuşmak farkım

bu yol çok farklı

Felek ile Kelek
Gökyüzü yeryüzüne iner mi?
İner kelek.
Merdiven kullanmaz iğne iplikten geçer.
İğne iplik yokken, yokluğu vardır.
Dünyası oluşmadan evreni vardır.