Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Sermayemi yedim bitirdim
Gelen yalancı baharmış
Kök salıp dal budak salınamadım
Sel alıp götürdü beni
Doğmadan öldüm tabiatın karnında
Toprak kazanamadım

Yeni Yıl, Hep Yeni Yıl
Yirmi yirmi, iki bin yirmi
Benim yaşım kaç sıfır, elli iki sıfır
Çünkü ölüm bir sıfırdır
Bir gün ruhumu bırakıp çıkacağım bu işin içinden
Her anımı zamana bıraktım

yer döner
dünya katman katman
yörüngesinde yuvarlanır
coğrafyasında faylarla gider
yanardağlarla ifade eder
deprem bize

Yer gök bir yağmur yağıyor.
Gidenler geri geliyor.
Gelecekler bekliyor yağmurla inecekler.
Ayrılın bir birinizden yağmur bir tutar her birimizi.
Şemsiyenle gel ayrılalım onlardan.
İki aşık bir sevdalı birbirini seven iki kişi.

Yerin nefes alışı dünyanın yaşam şekli deprem.
Dip yüzey ilişkisi yer yüzü şekliyle.
Fay ağzından alır yanardağ burnundan verir.
Saçımızda ve tenimizde bit canlı dünyada biz.
Canlı arasında canlı capcanlıyız.

Çar uçar, kral tahtında, padişah şanında.
Uçsuz bucaksız steplerde süzülür.
Dört kıta düğümünde oturur.
Dünyayı giyinir.

Kayalıklarda akbabalar gözler, ölüm yolunu.

yer hava su bu hayat canlı doğurur

yer hava su üzerimdeki ağrı
sabrederim birikir
bıçak gibi keser ruhumu
bedenim irkilir

yeşil
yeni bir şey yeni bir nesil
topraktan geçti herşey
toprağa geçti herşey
toprak geçmişse gelecek gökyüzüdür
şu an su akıyor

Kendine yeten Kadir, bize yetemez oldu.
Yeter ile evlendi, eklendi bize.
Yetenekli er kişi oldu.

Aşkı savunurum, sevmektir gücüm.
Aşınmamak için sevenle sevinirim.

Yetişkin Ağlaması
Ben kitap okumuyorum
Sen doğrusunu yapıyorsun okusak iyi
Ama ben kitap okumuyorum
Sıkıyor beni
Tamam, okuma ama sende beni sıkıyorsun