Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

zeka,
doğada ufuk çizgisi,
genel olarak hayatta yoklukla varlık ufkudur.
doğum öncesi ve ölüm sonrası potansiyeli yaşama uyarlayabilme kabiliyetidir.

zeka,

aydınlık karanlık zaman akarken
insanoğlu güneşi yeryüzünde açmayı keşfeder
zamanın yarası evrenin yaralanması
hayatın doğması
ateşin
bulunuşu

Yani yersiz övgü yersiz eleştiri doğurur
Ve özellikle kişisel gelişmemiş toplumda yersiz konu konuşma
Kişiliksiz karakterleri ortaya koyar

Yersiz bilimden bahsedene dinsiz,
Yersiz dinden bahsedenede cahil denebilir

Zikzak

İyilerin başında zebaniler
Kötülerin başında melekler

Bir mafya babasının yanında bir melek

Zırto*
Büyük balık küçük balığı yutar
Sindirir hücrelerinde enerjiini alır posaını sıçar
Balık sıçar mı ya hiç görmedim sıçarken
Ayıklarken bağırsakları pisdi muhakkak bir şeyler yapar
Bu şiirin ilhamı ağzı bozuk bir arkadaş

kitap okumak
yok okuyanlardan ders almak
bir üniversite yetmez
2. üniverside de okumak
kapitalist düzen böyle
ne okumayı bitirir ne çalışmayı ne de tembelliği

Kitap okuyorum
Uykum gelmiyor değil
Ama daha çok
Okuduğum başka kitaplar
Hele izlediğim filmler
Ara ara reklam veriyor

Bir kitap yazdım.
Kitap.
Ayrılığımdan bütünlüğüme.
İçimden dışıma.
Hayatımdan hayata.
Okunur mu?

bazen kıvırtmakta işe yarıyor
psikolojik fizyo tedavi

canlı dünyada ve mekanik işlerimiz içinde
elimizi kıstırırız makineye
sinirimizi kıstırır iskeletimiz

Can içimizde
Kıyamette de içimizde kopar
İsrafil’in suru üflemesi içimizde kıyameti koparır
Biz canlı, canlı eylemimize geçeriz
Biz mi konuştuk, canımız ses verdi.
İşimiz konuştu. İş konuşur. Biz iş konuşmayız.