Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Bugün cin gibiyim.
Var mıyım yok muyum bilemiyorum.
Araf’tayım.

Ben kimim?
Adım ne sanım ne ve anım ne.

Kızlar şiir gibidir

Çirkin bir kız çirkin bir şiir gibidir

Toprağı ekmek, yemek varken
Altın aramak ve ekmeyi ekenden satın almak
Ekene güç vermek arkasında durmak,
Önüne çıkmak,
Sanayi devrimi yaratmak
Parayı basmak ve malı almak

Çizgili defter,
Sahrada çizgili eşekler.
Gölgede benekli taylar
Ormanlarda tüylü renkli hayvanlar.
Hayat çizgisiz bir defter.
İlk alın yazılı insan,

Çoban
Sesin yüreği eller
Dağın taşın yüreği, çoban taşır
Sürüsünün hırsı sürüsüne bakar
Akıncıdır çobanlar aynalar dingin su iken
Kurt kuş ne ki neslini kollar

Çocuğum
Kendi çocukluğum
Herkes sahip olamaz, çocuğum
Ne anamın ne babamın kendimin çocuğu oldum
Diğer çocuklara bakıyorum çocukluğu ebe beyinlerinin kucağında
Yalnız kalıyorum çocukluğum düşüyor kucağımdan

Çocuk

Çocuklar masallarla büyür destanlarla şahlanır.

Engin’e oyunu kullandıktan sonra üye ve müşavirler takılıyordu.
Suat’ta Engin’e “oyunu zarfın içine havada duracak şekilde koydun değil mi?” diye takıldı.

Çocuklar birer cin
İçlerinden ne adam çıkacak ve büyüleyecekler
Bu masmavi bilyenin içinde
Berrak ırmakların aktığı yerlerde
Yeşil ormanların kıyısında
Bir çaydanlık içine bırakılmış bebek ağlar mı?

Çocuklar oynuyor
Kızlı erkekli aynı yaşta az kısa az uzun hemen hemen aynı boydalar
Dünyaya doğan ilk dünyayı oynar
Yeter ki oynaya bilsin çocuklar
Bir zamanlar bizde çocuktuk şimdi büyüdük
Evreni oynadık evrime uyduk

Çoğalmak
Çocuklar çoğalmaktır.
Çoğalmak artık duracak mı?
Olur, mu öyle şey hiç.
Çoğalmadan devinilmez.
Ancak çoğalan şimdi teknoloji ürünlerimiz.