Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Bir fakirliğimle idare edebiliyorum
Belki, bu yüzden seviyorum
Zenginliğimle, paramla hiç geçinemiyorum
Bitiyor sorumluluğum hemen
Yetmiyor kimseye çoğu zaman kendime bile
Ama fakirliğim sonsuz açlığım gibi

İsterdim ki
Yaşadığım her gün
Bir şiir yazmak
Ekmek yemekte lazım
Çokça ekmek yedim
Daha çok yedirdim

İş Yürürken

iş
kalıbını şekillendirir
bir işçide
konuşmaz işçide

bilgi ayrımı akıl
düşünce ayrımı fikir

düşünce karakteri
akıl mizacını belirler

İyi ki ölüm var
İyi ki
Hem de bilmiyoruz
Ne zaman öleceğimizi
Üstelik
Kimse öldüremez bizi

İyi’mi

Zihnim boşaldı yine
Onca okuduklarım nere gitti bir şiirle
Ne okuyayım boş düşüncemi mi?
Son çağda son andan başlayarak

iyi zaman ötesi yaşamlar
ölüm yılım
bu yılbaşı isanın ölüm yıl dönümü
ne güzel çağrıştırıyor
insanın ölüm yıl dönümünü
bir insanlığın ölümünü

Kabahat Bende

Birisine bakıyorum
Oturduğu yerde dünyasına binmiş
Öyle doğal konuşuyor ki doğa yürüyor sanki
Dost oldum kız olsa âşık olurdum belki

Kabuk
Suyla karıştırdım hamur oldu on
Dokunsam bulaşır hamur
Un serptim yüzüne aslını
Yuvarladım açtım şekil verdim
Dünya gibi yer şekilleri

Kaçıncı kalp
Gönlümün kapısı yüreğimin penceresi
Eş anlamı yok
Ruhu var zihni var bedenim bir bütün
Kalbimin zihni yüreğim yüreğimin ruhu gönlüm
Kalbim duygusal zekâm