Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İlk Ve Son

İlk şey kızmak son şey gülmek.
Kızlar gülünce oğlan utanırmış kız gülünce oğlan bayılırmış
Utanmak erdemin donu.
Aslının sutyeni var.

İlk ve son hep bahar.
İlkbahar toprakta başlar
Sonbahar gökyüzünde biter.
Yaz yeryüzünde dolaşır
Kış dağ başlarında oturur.
İlk yaz son kış.

İmajım yok
Yanıma şemsiye almam
Yağmur yağıyorsa iyice yağıyorsa alırım belki
Islanmak istemiyorsam
Poşete para vermemek değil fazla poşetle doğayı kirletmemek için
Yanıma alış veriş çantası alır

İmgeler

Çıkmaz sokaklar
Ya hayaller uçurumun kenarında
Her şeyini kıskanan insanlar
Bir inandığı kitabını kıskanmaz

İnanmak
Yazdıklarımı haykırmak
Yargılarlarsa savunmak
Aslı soyut konuşmak
Dünle yarını bugün
Canlı, canlı cansız her şeyle konuşur

İnanmak İstiyorum

İnanmak istiyorum.
Neye inanmak istiyorsun.
Kendime inanmak istiyorum.
Kendini inandırmalısın.

insan atalığımız atatürk
karşıt değil
devletinin rejimine
milletinin ülküsüne
halkının inancına
yoksunluğu ile halkın yoksunluğuna varmış

İnsanda ki işçilik
Tüm eşyaların tasarımında kullanışlı
İnsanın işi düşünmesi ve düşüncesini koruması
Ne düşündü ilkin, ilk çağında
Neyle neyiyle karşılaştıysa ilkin
İlk fikrini düşündü

İnsandan sonra ne olacak
Biri gelir biri gider
İnsandan önce ne oldu ki
İnsandan öncede sonrada insan doğmaz
Nefsimi çektim insandan
Anotomi inceliyorum

İnsan doğanın kendisidir
Bu bilinçle hareket etmelidir
Yoksa doğanın içine düşer
Kargaşanın savaşının içine
Bir tohum keyfiyle oturur
Ayakları havada elleri toprakta