Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Sana bir şey söyleyeyim mi?
Edebiyatın kalbi şiirdir
Yazının canı dil dilin canı şiir
Sıradan insan şiir söyler
Şair değildir anlamazsın
Cümlesi yoktur cümleye kuruluşu vardır

Ayça yerinden kalkıyor
Melahat ve Halime’nin yanına gidiyor
Duran orada
İsmet ve Kadir’de orada çalışıyorlar
İşte sohbet başlıyor
Ben yan servisten dinliyorum

Cennet mi lan burası herkese iyilik yazalım
Bir kere doğmuşsun, doğrulmuşsun
Doğru olmak senin elinde
Ama abi
Ne var lan abi abi
Açtım abi

Soket
Zincir, bin halka ve bir büyük çivi
Dünyaya çakılır
Öyle bir akıl çakılır ki bir köylü çakar
Zincirin son halkasına bir eşeğin yuları takılır
Nankörlük etmesin

solucan
yeryüzünde düşünce
baharın yeşillendi
yaza çiçeğini aştı
son baharına sarardı
kışa uyuttu tohumunu

solucan deliği,
toprakta, nemli toprakta bir sürü var
asıl uzayda tasviri var
can canana can, can içinden canana
insanlık hafızası lazım
havzası

dışarı çıkıyorum
kimseye karışma

ruhumla çıkıyorum
zihnimi de yanıma alıyorum
benliğim çekim merkezim

Yapraklar sonbaharın
Çiçeklerin yaz.
Kaç mevsim var?
Üçe bölmüşüz dışarısını.
Ilık soğuk ılık yaz.
Meyveler kışın.

Sonbahar Hayattır
Bugün ne kadar samimi
Bugün ne acaba
Bırak ayını günü bu gün sonbaharın ilk gülü
Bu gizem mi adamı sarhoş eder
En iyi yıllanmış hayatlar anlar

Son kez ve hep ilk kez âşık olurum

Ayaklarım ayakyoluna gider
Ellerim lavaboya varmaz, kış gelmiş
Suda öyle böyle değil yıkanıyor
Sonra başımıza çorap örecek kardan atkı