Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

İzlence
Koltukta oturuyor bir kız
Nere gidiyor bu
Daha memurluğunun başında
Emekliliğine çok var, daha
Kaderine gidiyor

Kabahat Bende

Birisine bakıyorum
Oturduğu yerde dünyasına binmiş
Öyle doğal konuşuyor ki doğa yürüyor sanki
Dost oldum kız olsa âşık olurdum belki

Kabuk
Suyla karıştırdım hamur oldu on
Dokunsam bulaşır hamur
Un serptim yüzüne aslını
Yuvarladım açtım şekil verdim
Dünya gibi yer şekilleri

Kaçıncı kalp
Gönlümün kapısı yüreğimin penceresi
Eş anlamı yok
Ruhu var zihni var bedenim bir bütün
Kalbimin zihni yüreğim yüreğimin ruhu gönlüm
Kalbim duygusal zekâm

Kaçıncı mektup zamanı oldu.
Kâğıt mendil çıkalı çok oldu.
Biz ayrıldık her şey de ayrıldı.
Ağaçtan bak yaprak, yaprak kâğıt.

İçten kopuş sevmek, ayrılıkta

Ben ne inanır ne inan mazım
Konuşur biter inancım
Düşünürüm yeniden başlar inancım
Aklım şarj olur

Ah çileli başım sabrım yoksa

Kadersiz

Çirkinliğin olmuş yok
İmgesiz bir şiir gibi
Güzel kalmışsın çok
Sana şair olmaz

aramıza yazı girdi
kader yazı

aramızda şairler vardı
söz taşırlar
güzel sözler

Tenimin üstüne ruhumu kesip biçip elbise dikiyorum.
Bir sürü küçük ceplerle elbise.
Ruhumun zihnime birer yaprak dökümü.
Duyduğum üzüntüler aldığım özlemlerle hasretlerim.

Gülmem yok mu yakam bağrım açık, eteğim tutuşur yer.

Kadinlar var
Kadınlığı ile kadın
Ilk bir kız çocuğu oturmuştu kucağıma
Ben ergen i çocuk
Sonra bir abla karşılamıştı
Hayatımı karşılar gibi