Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Aklıma erince
Düşüncemden çıkıp dolaşmaya başladım
Evin çevresinde
Fikir edindikçe evden uzaklaşıp köyü dolaşmaya başladım
Arkadaş edindikçe sağımı solumu öğrendim
Arkamı kollayıp önüme baktım

İnsan ne zaman insan
Yalnız başına insan bence
Her şey kendi başına kendi
Kendi başına hayvan
Kendi başına insan
Yola giden her canlı yola uyar

Akşam Bulundu

Günaydın öğle oldu, akşam bulundu
Tarım zamanında akşam yoktu karanlık çöküyordu
Sanayi devriminde akşam belirdi
Gün üç öğün vardiyaya bölündü

Anladı mı acaba, anlamadı mı?
Sevdiğimi.
Tek başına var olan anlam, bize aşk sağlar mı?
Anlatmalı ve vicdanını sorgulatmalı
Şefkatli mi acaba sevgiye karşı?

Ben dediğim zaman
Ben zaten sana mecburum

Ben.
Neredesin sen
Aç gönlünün kapısını

Albüm
Anası bakar babası görür
Bu kızın aşkını bir albüm büyütmeli
Ana kucağı aşk koynu
Baba şefkati sevda bakışı
Bir idol bulmalı aşkını bulmalı

Ali esner Veli esner…
Fatma hapşırır.
İbrahim hıçkırık tutar.
İyi esne çok yaşa al bir bardak su iç.

İlk Okul öğretmenim Veli Yelek,
Çocuklar bu bir kalem, kalem nedir?
Okuma yazmayı bilen ben Ayşe.
K’e siz “âlemdir öğretmenim” dedim.

Babam şairdi, annem editördü.

Alışkanlıklarını iyi yönetirsen
Yemezsin satarsın
Ne kadar alışkanlığın var
Kilon kaç
Ne kadar fazlalığın var
Kendinle barışık mısın o zaman

Alkışlar

Şiir aktı içime
Hayatım nasıl şekil alsın
Yılan gibi delik deşikten içeri
Bir imge yakalamayım hayatım kuyruk olur