Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Atlarımız
Atlar nereden geldi bizim memlekete
Bizim dağlarda at var mıydı?
Ezelden beri türeyip gelen
At nedir ki ya!
Ta orada ufuk çizgisi var ya

toplum yüksek
ben daha çocuğum
atlas nedir bilmiyorum
çarşaf çarşaf gazete okuyanlara heveslenip
gazete sütunları arasında kayboluyorum
bir köşesinde soluk alıyorum

Aşağı indim yukarı çıktım
Sağa sola baktım
İlerideymiş ilerledim
Her şeyi kapsamaya çalışırken
Bir anda kapsandım
Duyduğum anda dinlemeye başladım

Baktım gökte bir kartal süzülür,
Haşin.
Bakışlarımı indirdim yere otların arasında
Bir tavşan gezinir,
Ürkek.

Ayak
Dursun mu yürüsün mü?
At durur, sakin dünya durur
Atlar durmaz, tepişir
Dünya dağılır ve sonra bir baş yönde akar
Atlar durmaz dörtnala tırıs…

Ayakkabı

Dünyayı değiştiren ayakkabı
Dolanır dolaşır
Bir çift ayakla ayakkabı
Soyunulmuş elbiseler

Ayaklarım Kafalarım

Bacaklarımın kafaları var
Alır başımı gider kafaları var
Ayaklarım var
Bacak sendromu içerisinde

Ayaklar Ve Eller
O ben çok yürüdüm
O çok otururum ben
Ben çok yoruldum
Ben çok çalışırım
Tersi mi olur dersin

Pelinay’a peloş deme
Ayağa giyilen galoş gibi oluyor.

Pelinay bir gün mehtapta dolaşırken
Ayla karşılaşmış.
Aya ayak basmış.

Aykırı

Doğaya karşı, aykırı; aygırdır.
Doğadan ayrı kalamaz,
At kalamaz
Zamana karşı, gerçek; okurdur.