Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Orman gelse çöle
Orman geliyor kaçın
Dur hele ormana biz geldik
Çöl biziz çöl çadırı kılımızdan
Korkulan oldu korkularım var
Ben varım

Örnek

Bir mutlu son
"Ne mutlu Türk'üm diyene"
Bir millet olma yolunda
Ne güzel bir son

Ortada Hayat
Hayatın bir ucundan sen tut diğer ucundan ben tutayım
O çekiştiren mi var
Bir uç bulamayan niye kenarımızdan çekiştirir
Anlamadım gitti

Ortada Tür Kültür
ortamın ruhu kültür
nereden geldik nereye gidiyoruz
düşünen sanatçı düşünmeyen çaresiz
gelenek görenek
baktın gördün ne oldu taklit ettin

Atımı eyerledim
Değerlerimi kuşandım
Akıncıyım
Değer üstüne değer katan.

On beş yaşındayım

Güneş doğdu gün notasını yazdı
Su buharları göğe bulut yükseldi
Bulutlar şimşek yazdı gökyüzüne
Gök gür sesiyle okudu yeryüzüne
Yağmur besteledi akarsu çağladı
Bitkiler okudu hayvanlar sesledi

Duvarlar örülmemiş
Bir dikili taş yok
Mağaralar ve kaya altları
Dünya oluşmuş
Yapılacak çok şey
Ateşten arındırılacak madde

Osuruk
Havamız bir içtiğimiz su aynı
Aynı madde aldığımız gıdalar
İçimizle dışımızla da dışarıdayız
İçeriden dışarı teneffüs olmak
Dışarıdan içeri nefes olmak

Öteki
İnsana insan varmak
İki inatçı keçinin karşılaşması gibidir
En iyisi işinin esnafı gereksinimlerinin müşterisi ol
İnsan insan karşılayamaz
Karşılığı yok

Balonu üflersen şişer
Fazla üflersen patlar
Bende balon gibiyimdir
Beni fazla övme hatta hiç övme
Ödüm çok küçük baloncuk hemen patlarım
Günümüz insanı övgüyle şişer de şişer