Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Oy. Ne koyacağız ki neye göre oyayım.
Oyun, can oynar, canlılar canıyla hep oynar.
İnsanlar da hep oyun kurar. Canına tuzak.
Ateş toprağı kabartır su gözünü oyar.

Ateşle oynayan kızlar yağmurla dans eder.

İki göz oda bir ağız salon
Bir kulak mutfak bir kulak banyo
Bir burun baca
Başımı sokacağım bir evim olsun

İş, doğan bir bebek gibi hafif

Yaylada çoban,
Tarlada çiftçi,
Çayda değirmen,
Köyde köylüdür.

Koyunlar otlar

Doğa Ve Takım Ruhu

Adı üstünde doğa
Her ortama doğal, doğa
Tüm varlığını korur
Zayıfı zayıflığı ile

Doğdum Birkere

Sevdim ben bir kere
Anamı babamı yurdumu atamı
İnkar edemem,
Doğdum ben bir kere

Söz,
Düşüncemizin sözcüsüyüz
Sözümüzün sözcüsü
Sözcüsünün sözcüsü konuşur
Hep onları dinleriz
Bizi de dinlemelerini isteriz

Doğmamış.
Kim doğmamış.
Yok canım.
Düşük olmuştur.

Kızım kapıya bak.

Doğum
İkisi de uyandı
Sonsuzluktan bu yana
Annesi doğuracak
Yavrusu dünyasını yaratacak
Bu dünyada ilki anne sonrası çocukları

Doğum Alametleri

1
Ne bekliyorsun?
Annemle babamın doğmalarını bekliyorum.
Doğmak için.

Doğum hane
Bebek doğum hane değil
Adam doğum hane okul, sınıflar birer doğum hane
Diye düşündü
Arkadaşı depoda bir o yanı bir bu yanı stresli gidip gelirken
Sinirli konuşurken telefonla