Naki Aydoğan Şiirleri - Şair Naki Aydoğan

Bir karınca yuvasının başında oturmuş karıncaları seyrediyordum.
Güneşli bir gün açık bir yokluk vardı havada.
Merakım vardı karıncalara.
Ölü bir zamanımda işim gücümle yokluğa karışmıştım.
Bir nevi tatildeydim.
Bir nevi dünyayı kendi haline bırakmıştım.

Elim kolum gelişti aklım durdu ne olacak!
Orta Çağ yakalar insanlığı
Nasıl kurtulacağız
Yeniden yenileyeceğiz ilk çağı
Önce düşünmeli önce felsefe
Sonra bilim ve korkma mucit çıkartır neslimiz

Tarihimize Serzeniş

Tohum verdik
Döndü geldi toprağını beğenmedi
Bin bir türlü savaştık, toprak kaybettik
Ağaç kesildi kütük gitti

Şeytan taşlanır ya
Kim güler ki
Taşlanırken şeytan
Cahiller gülemez
Hiç olmazsa hayvanlar sırıtır
Akılılar akıl satmaya kalkar

Tek Parti
Dağlar taşlarla
Ne sebep olursa olsun
Allah ile tekiz

Aşk, sen ve ben biz, biriz

Tepegöz

Havamızın tepesinde uydular
Dağlarımızın tepesinde vericiler
Sokaklarımızın tepesi mobeseler
Tavan tepemiz kameralar

Tohum
Şimdi çocuklarımız doğar doğmaz oyunları bir tohum
Önce bakıyorlar ve dokunmaya çalışıyorlar
Ağlıyorlar ve altlarına yapıyorlar
Güneşleri yanlarında anneleri yakınında
Kurutur temizler altlarını

Sonbaharda pijamalarını giyer ölüm
Bir kış uyuyacaktır
İlkbaharda yine uyanacaktır ölüm
Gününe gün mevsimine mevsim ölen var
Uykusu olmayan canlılar da var
Ölümünü dolaştıran uykucu gezenler var

Gemi yapanların hayali
Çiftçilerin elinde kara sabandı
Ekmek teknesi sürümünde
Yüzdürülecek ambar kilerlere

Suların üstü gemiler

Kimse bana bakmıyor
Herkes kendilerine bakılmasını istiyor
Ben her kese bakıyorum ama bir kendimde karar kılıp tercihte bulunmam gerek.
Kendimle zor işim.
Hadi tesadüfen karşılaşalım ve arkadaş olalım
Varlık yaratmayacağız değil mi?