Ne yıllar...
Nede kalbimle,
Barışabildim.
Biri tenimi alıp gitti,
Diğeri sana takılıp,
Turkuaz yeşili,
Seneler önce…
Daha ilk nefeste
Kuru bir öksürme ardından
Hafif baş dönmesi,
İyi bir dost olmadığını
Göstermişti,
Hüznün tavan yaptığı anlarda,
Dağarcığımı yoklar.
Dizeler dökerim sevdiklerime
Ben dökerim…
Onlar okur.
Onlar okur.
Dinlediğin ezgide
Kızıl ufuklarda
Güneşin batışında,
Bir martının çığlık çığlığa
Kanat çırpınışında,
Rüzgarla savrulan yaprakta,
Beni sevmezdi,
Rengimi, saçlarımı da,
Yol kıyısındaki türkülerimi, şarkılarımı…
Bahar esintisi dizelerimi,
Çöl yağmuru tadında ki gözyaşlarımı,
Çiçeklerimi, dağlarımı, güneşimi
Sabahın ilk ışıklarında
Güne merhaba dedi.
Perdeyi açtı…
Gökyüzünü yokladı.
Derin bir soluk aldı.
Ciğerlerini yokladı,
Çay;
Kupalarda değil,
Cam bardakta güzeldir.
Şeffaf ince belli,
Asil duruşuyla
Meydan okur.
Çığlık çığlığa koşan,
Karınca gibiydi aşk,
Birden çöküverdi gönüle
Sormadan,
Soruşturmadan…
Parmaklıklar ardında,
Bir yiğit,
Umutlarını göğe salıyor.
Bir bayrak ay yıldızlı…
Anadolu semalarında.
Yiğitleri selamlıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!