Kimsesizliğimin saati
Akrebi kovalayan,
Yelkovanın dönme telaşına takılı,
Geçip giden her saniye,
Bir adım daha yalnızlığa yaklaşırken.
Fırtınalı bir gecede
rotasız bir tekne gibi
savrulur insan,
bazen bir çift söz yeter
ya batmaya
ya da kıyıya varmak için bir umuda.
Hangi lisanda dönerse dönsün kelimeler,
Eğer eğriyse, boştur hepsi birer birer.
Türkçe, danca yada isveçce fark etmez,
Yanlış fikrin süsü, doğrunun özünü geçemez.
Düşünce zenginliktir, evet, doğrudur,
Motiflere sığdırılan mozaiği
Her ilmiğe atılan
Sözlere gizlenir ana teması
Çocukluğun oynandığı
Atlas kilim üzeri.
Tez zamanda edilen söz
lafügüzaf
Aklı selimde aranan
Ehli insanın edebi,
Söz sukünetine vardığında
Arife sedef tesbihi
Geceden arta kalan kelimeler
kanadı kırık kuş gibi
sığınır yorgun bir yüreğe.
Şafak, göğsünde umut taşıyan
bir anne,
Özgürlüğün basamaklarında
uyanmaksa bu sabah
yokuş yukarı doğru
adımları aydınlığa.
Bir sevda türküsü mırıldan
Bir gün,
kendime döndüm…
Ve ilk kez baktım
eksik yerlerime.
Delik deşik bir harita gibi,
ruhumun kenarları
Kapalı kaldığın odada
Her duvarda
Farklı açılarda aynalar düşün,
Noktada izdüşümü el değmeden
Hüznü değdi mi delikanli nağmelere ?
Açıda gölgesiz kalıp
Gecenin karanlığını dağıtan
Denize yansıyan sonsuzluktur umut
Yaşamın ağacında beslenen
Kalplere açan bahar çiçeğidir umut
Yanan meşale karanlığa karşı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!