Birçok işler planladım/ Ben ne desem yalan oldu.
Bu nükteyi geç anladım/ Ben ne desem yalan oldu.
Tedbir bizden takdir onun/ “Ol” da hükmü yok kulun,
Ey insanlar şahit olun/ Ben desem yalan oldu.
Ben doğruyu söylerimde,
Her nedense yalan olur.
Çok ihtimam eylerimde,
Aksi yöne salan olur.
Bir bilene danışsam da,
Yalancıdır insanlar,
Yıllar yalan söylemez,
Aynalar doğru anlar,
Onlar yalan söylemez.
Eskir insan oyası,
Bozulur ritimler kaybolur ahenk,
Nerede yalan var zulüm orada.
Öyle bir belâ ki cehenneme denk,
Nerede yalan var zulüm orada.
İnsanın yüzünden sıyrılsa vakar,
Koruk üzüm, ham kelekler,
İncir zeytin nar etmiyor.
Ahengince tüm felekler,
Dünyamızı dar etmiyor.
Bilir bilmez fendimizden,
Fakirin ekmeği baldan tatlıdır,
Zenginin balına, banmaya değmez.
Bir gönül sarayı, yedi katlıdır,
Dünyanın lüksüne konmaya değmez.
Alın teri emek, gayretse safi,
Hüküm vermek kolay da, hükmün bedeli ağır,
Karar veren kişiler, haksızlık bilmemeli.
Ne gözü kör olmalı, nede kulaklar sağır,
Yargıçlar sanıkları, anlayıp dinlemeli.
Hiç kimse o makamda, olmamalı gölgelik,
"Sözüm iffet meclisinden dışarı"
O dünkü günahsız, masum bedenler,
Şehvet rüzgârına, katılmış gibi
Doğal güzelliği, çirkin edenler,
Şeytanla kolkola çatılmış gibi.
Yar oluruz bar olmayız,
Muhannet den külfet doğar.
Sevgi nerde? Biz ordayız,
Muhabbet den ülfet doğar.
İnsan gibi davranış ta,
Vücudumu eceline,
Bir beş on gün kiraladım,
Can pahası bedeline,
Ciğerimi paraladım.
Yürek hasta, gönül dardı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!