Mustafa Sürmeli Şiirleri - Şair Mustafa ...

Uyanıyorum aynı güne,
bıktım dünyanın hâlinden.
hep dolap, hep dalaavere,
Bıktım dünyanın hâlinden.

eski günler yalan olmuş,

Ayrıldık diye cânım, sanma sakın unuttum,
Zaman gelip geçti ama, seni kalbimde tuttum.
Seni hayal etmeden, geçmedi bir gün bile,
İsyan eden yüreğimi, kader diye avuttum.

Beni affet kıymetini, bilemedim sevgilim,

İyi günde hep varsınız abi,
Kötü günde gören bulunmuyor.
Siz de bu konuda haklısınız tabi,
Her kaz benim gibi yolunmuyor.

Ulan siz ne işe yararsınız?

Hey sarışın bir bakar mısın,
Bu eski yüzü hatırlar mısın?
Gözlerin açıldı bak görünce,
Hani dehlemiştin beni yıllar önce.
Bendim seni seven Tofaşlı çocuk,
Terlerdim yanında boncuk boncuk.

Bir dert var içimde, bir dert,
Kocaman, kocaman, kocaman birşey,
Benden büyük dağdan, dünyadan büyük...
Bu dert benim için çekilmez bir yük.
Bir gün benim ocağımı söndürür,
Beni öldürürse, bu dert öldürür.

İnsan ne yapabilir kaderine?
Düştüm bir zalimin eline.
Ne seviyor beni, ne gidiyor,
Bile bile, içten içe mahvediyor.

Kimseyi sevemem, koyamam yerine,

Bir zamanlar bu talebe yurdunda,
Bir Veysel vardı.
302 numaralı odada kalırdı,
Herkes uyanıkken uyur, uyurken uyanıktı...
Bir Veysel vardı,
Duvarlara vururdu, cinlerle konuşurdu,

Bu aşk kolay mı geldi bu günlere,
Karşı koyduk engellere,
Bin tuzak, binbir düşman,
Yenilmedik biz ellere!

Bitti hasret, bitti kasvet,

Çok zâlimsin ey sevdiğim,
Bi canım kaldı sana vermediğim.
Beni köle kendini sultan bildin,
Hep anlattın hiç dinlemedin.
Beni köle kendini sultan bildin,
Hep anlattın hiç dinlemedin.

Hayalin gözlerimden,
Gitmiyor bu aralar.
Her gün derinleşiyor,
Kapanmıyor yaralar.
Ben ne zaman kaybolsam,
Her ne zaman kaybolsam,