Mustafa Sevil Şiirleri - Şair Mustafa Sevil

Bir soru salınıyor uykudan kalma bir boşlukta
Vakitsiz mi atıldın yoksa ölümün kollarına
Bir tereddüt kemiriyor, çıldırıştan kalma sorularda
Üşüyor musun şu an karanlıkta, bir minik tabutta

Bembeyaz, ve upuzun bir duvar var aşamadığım

Uzak bir ihtimalin sabahına uyanmıştık seninle
İçimizde bozkırların coşkusu, ve bir çocuk neşesiyle
Zamanın bağrında dondurduk şarkıları, şiirleri
İçimizde gizli bir korku, bir kaybetme endişesiyle

Yorgun akşamlardan ulaştık bir sevda bahçesine

Tebessümüne lal olmuş fikrim gecede
Ses etme, uçuşmasın serçeler yüreğimde
Uzun kış bitti artık umut vaktidir
Kalbime bahar geldi artık yaşam vaktidir

Vakt-i haşrettir bu dem uyan yüreğim

Uyumadan görülen rüyalarda bul beni
İstenmeden düşülen o uykular misali
Baykuşum ol penceremde kabusuma kon
Okşa çığlıklarımı, gerçeksizlikte sev beni

Bir öğleüstü şekerlemesinde rast gelelim

Sahipsiz bir kabusun ortasında doğdu bir ışık
Bir tutam geçmiş, bir tutam da hayal eridi
Gizli bir harman sardı dört bir yanını uykumun
Karanlıkta bir yara, bir de bir hatıra belirdi

Kimsesiz bir boşluk doldu içime bir nefeslik

Bitkin düştüm hayat yolunda yürümekten
Ölüm korkusuyla, ölüp ölüp dirilmekten
Yaşayamadan itibar korkusuyla doğruları
Kalbimin dikine sevememekten yoruldum

Dostmuş gibi davranmaktan aptallara

Uyku düşünülemeyecek kadar uzakta
Ağırlaşan göz kapaklarım, hasret rüyalara
Yorgun düşüncelerim biraz daha dayanmalı
Varabilmek için yeni doğan sabaha

Yeni umutlar getirecek belki de gün

Bir fırtına bulutunu alıp altıma çağlayarak
Dağlarını aştım hasretliğin, sana geldim
Bil ki artık burasıdır yerim yurdum benim
Dönüş yollarımı kapattım, senin olmaya geldim

Torbamda gururlu kır çiçekleri getirdim sana

Pervane sineğinden biraz hallice halimiz
Bir elimizde güz yaprakları, diğerinde deniz
Sonsuz mavilikte bir ufak siyahlık yalnızca
Ebedi bir çığlık yankısıdır ki, tüm sözler sessiz

Öyle bir viran ki geriye kalan şu seher düşünden

Bir rüya gördüm bugün, senden bahseden
Oturmuş pencerenin kıyısında, ağlıyordun
İki nehir doğmuş, göz pınarların kurumuş
Batan güneşin kızılı, yanaklarına tutunmuş

Bir rüya gördüm bugün, kabus gibiydi daha çok