Tam akşamın yedisi
Gidiyordum gezmeye
Şu metronun kedisi
İzin vermez geçmeye
Bak ekrana kurulmuş
Kanayan bir yara var içimde, derin,
Daha bebekti o, ne kadar da narin,
Nasıl da kıydılar sana, güzel Ecrin,
Hiç mi acımadınız, bu nasıl vicdan,
Dayanamaz bu acıya, hiç bir insan.
Sen laleler kadar kırmızı,
Papatyalar gibi sarısın,
Kelebekler kadar da özgür,
Bal yapan minnacık arısın.
moncer
Bu mübarek miraç gecesi hürmetine,
Dualarımızı kabul eyle ya rabbi.
Peygamber efendimizin şefaatine,
Biz kullarını da mazhar eyle ya rabbi.
Bize hayır ve güzellikler ihsan eyle,
Sevginin derinliğinde boğulursa insan
Gözlerdeki mor halkaları bile kolye sanır
Yanar yürek yangınlarında alev alev her an
Her gördüğünde onları yeniden sevdalanır
moncer.
Sen benimsin mühür gözlüm
Kimseye yar olamazsın
Kalbim gibi güzel seven
Başka bir yer bulamazsın
Geri dönüp çıktın yola
Sen bir mumdun, bense fitil,
Ben yandıkça, sen eridin,
Sevgi sundun, pek de asil,
Ben andıkça, sen gerildin.
Gonca güldün, çiçek açtın,
Mümkün mü sevmemek diyorsun sen bana,
Nasıl inanayım ki artık ben sana,
Durmadan sallıyorsun şimdi başını,
Bakıyorsun bir o yana bir bu yana.
Neyin mümkün olduğunu ne bileyim,
Çoluk çocuk hepimiz
Bir araya geliriz
Coşarız eğleniriz
Biz mutlu bir aileyiz
Asel, Yiğit ve Eylül
Mutluluğun Resmi
Işıl ışıl parlar gözler,
Cıvıl cıvıl coşar sözler,
Bir gün bile ben görmesem,
Gönlüm hep sizleri özler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!