Sevgiyle bakan göze
Nazar değer mi sandın
Neşeyle gülen yüze
Gönül nasıl da yandın
Kulağa küpe olan
Gönül kapılarım açık sana daima,
Yeterki birtanem sen geliyorum de,
Bir öpücük kondur da yanağıma,
Sonra seyreyle ışıltıyı gözlerimde.
moncer
Kral gibi aşk mı yaşadın diyorlar,
Söyle bana sarayda aşk mı yaşanır.
Gerçek aşk şiirleridir yazdıklarım,
Çünkü aşk gönül sarayında yaşanır.
Güzelliğinin karşısında ona hayran olurlar,
Ben yarimi seviyorum, gönlüme yara olsa bile,
Bak yine ona yar dedim, kızacağını bile bile,
Yok sözlerimde hiç benim, ne yalan dolan ne hile,
Yaralanmış şu gönlümü, gel hele sen bir tamir et,
Kim bilir ki belki bir gün, sabret diyorsun sen sabret.
Sen gittin ya, geride ne acılar bıraktın,
Her nefes alışta, ciğerlerimi sızlattın,
Gönül yarası açtın, yüreğimi kanattın,
Beni de alıp gitseydin eğer buralardan,
O zaman, hasret kalmazdım sana, oralardan.
Gönül yar istiyor dolaşıp diyar diyar,
Ulaşmak zor vermeli gönüle bir ayar,
Ulaşsan bile yar onu aynalıktan sayar
Basma donlu yari çok da özledi gönül
moncer
Bak su gibi akıyor, gönül denen pınardan,
Bülbül gibi şakıyor, çiçekler açan daldan,
Günlerdir beklediğim, haber gelmedi yardan,
Yüreğime düşen kor, gönlü başka dağlıyor,
Yanıma gelip de gör, gözler aşka ağlıyor.
Derin bir nehrin akışı gibiydi gözlerin
Her bakışında ağır ağır içime dolan
Dingin bir sevgi pınarı gibiydi sözlerin
Her cümlesi hece hece yüreğimde kalan
Bir sevda teknesi sanki hülyalı gözlerin,
Durmadan hasret denizlerine yelken açan.
Zamanla alır içine sürükler insanı,
Bazen de bir duvar olup kapıda bırakan.
Fırtına olur, eser coşkuyla yüreklerde,
Şiir olup dökülür şairin kaleminden,
Gözlerin feri soldu, Yakup gibi yolda şaştı gönül,
Feryat etti Mecnun gibi, kızgın çölleri aştı gönül,
Dayanmaz buna yürekler, akar göz yaşları sel olur,
Azgın nehirler gibi, sığmadı bendine taştı gönül.
moncer
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!