Sen de beni hep ihmal eder oldun
Sevinç değil sen bana keder oldun
Gel etme böyle bak kendine yazık
Göz yaşı dökmekten çok heder oldun
Kirpiklerin ok kaşların yay idi
Gel ey sevgili senle, keyf-i seyran edelim,
Gözleyelim alemi, kalbi hayran edelim,
Bak ne güzel nakşetmiş, kâinatı yaratan,
Doysun gönüllerimiz, arz-ı şükran edelim.
moncer
Gidiyorum bile demeden,
Gönlümden, aşkımdan,
Gittin ardına bakmadan.
Gidişin senin,
Geceye denk geldi.
Gel yine beklenen...
Senin için ölürüm ben bilesin,
Gözüm yolda bir an önce gelesin,
Eğer ki sevgimden şüphe edesin,
Gel gönlüme sor kendini sevdiğim.
moncer
Seviyorum seni desen bana,
Ölürüm sevinçten bilir misin?
Haydi kollarımı açtım sana,
Yavru ceylan gibi gelir misin?
Sarılıp boyna sevilir misin?
Ömrüm seni hep beklemekle geçti
Gözüm yollarda sen hala gelmedin
Gönlüm bak yar diye tek seni seçti
Sözüm söz diye bir ümit vermedin
Ne vardı sanki bak böyle yapacak
Uzaktan baktım sana,
Çok da güzel birisin
Masallarda yer alan
Peri kızı gibisin
Kirpiğinle kaşınla
Göz kamaştıran güzelliğinle
Baharda açan çiçek gibisin
Dallara konan özelliğinle
Pır pır uçan kelebek gibisin
Çocuklar gibi kırlarda koşan
Gözlerin rengi ela, karadır saçları,
Kirpikler benzer oka, yaydır kaşları
Çınlatır konuştukça kulakları,
Gizli kalan sesleri duyar gibiyim.
Çalışır durmadan, sanki bir arı,
Yine gurbet gözüktü bugün bize,
Hoşça kal bile diyemedim size,
Görüşürüz belki gelecek yaza,
Özlemleri bir bir yazar giderim.
Kimi gün hüzünlü kimi gün mutlu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!