Bir deli rüzgar esse şimdi
Seni bana getirse uzak diyarlardan
Ya da sana götürse beni buralardan
Konsan dallarıma
Alsam kollarıma
Sarsam sıkı sıkı
Beklerken boş boş havaalanında
Yazıvereyim birkaç mısra hemen
Bu adam her canı sıkıldığında
Alel acele şiir yazar demen
Yazmak bir tutku oldu sanki bende
Yemek ardından içilen bir demli çay,
Alır bütün yorgunluğu, yudum yudum.
Sensizliği benden, bir gün alacak say,
Kavuşmak hayali, en büyük umudum.
Senle hayat, yaşanmaya değer elbet,
Yine daldı denizlere,
Enginlere yüzmek için,
Güneş yakan benizlere,
Yeni yanık katmak için.
Her bir insan eder heves,
Düşürmedim dilimden
Çekiyordum virdimi
Ne gelir ki elimden
Deprem vurdu yurdumu
Merkez üssü Sivrice
Dersin ki bize hocam dünya fani,
Bizden önce gidenler nerde hani,
Sanma ömür biter hayat son bulur,
Son sandığımız sonsuzluk nedeni.
moncer
Burada öyle biri yok diyor
Bilmiyor ki kalbinde ben varım
Aslında bunu iyi biliyor
O benim gönlümde diğer yarım
Özlersin onu burnunda tüter,
Konuştukça ağzından, damlardı ballar,
Bilmiyorum ki şimdi, ne oldu hallar,
Kim bilir belki bir gün, ulaşır yollar,
Çok arıyor seni bak, şimdi yüreğim,
Kavuşmaktır sana tek, benim dileğim.
Gittin ya hani benden, bir daha dönmem diye,
Sever beni derinden, bırakıp gitmez diye,
Haber bekledim senden, belki gelirsin diye,
Ocaktaki köz gibi, ümitler söndü bir bir,
Temmuzdaki yaz gibi, sözler yakar eritir,.
Bu ne güzellik, bu ne aşk, bu ne sevda,
Geç kaldım oyalanırken şimdi yolda,
Gül açtı bahçede, bülbül öttü dalda,
Sarılıp da sana ben, yar diyemedim,
Bana aldığın gömlek, dar giyemedim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!