Evlat, musibetini kendinden çevir,
İlgimi, alakamı, kesiyorum bir,
Merhatimden düşürüyorsun son kir,
Farkındayım aklını yitirdin fakir.
Allahın esması doksan dokuz ile,Bir durak eyle dostum,
Az nefes al, köylün ardınca seğirtme de dostum,
İlleti illet edende biz,milleti aşından edende biz,
Köyünden toprağından,sevdasından koparanda biz
Akşam oldu acizler yurdunda,
Özlemim var bu gurbet vatanda,
İhtiyar Özler oğul kızı da,
Yaşlı Nine ‘O’ çınar altında,
Tülbenti ıslatır gözyaşında
Yas Ölen eşine bu ağıtta.
Darülacezede nefes alıp verenler,
Onlardır zor yaşamın sırrına erenler.
Benim hayatımı yargılamadan önce düş de gel,
Çarıklarımı giy geçtiğim derelerden geç de gel,
Delikanlım istikbalden ev ocaktan vaz geçte gel,
Önce Gel alnın Ak‘mı göreyim, Adalet’ten nasip darmısın bileyim,
Kurban olduğum Hak’ka köleyim, istersen direkte infaz et öleyim.
Hayata dair, değer bir yaşam,
Sevmeye ait, değer bir aşk,
Dosta adanmış, değer bir Candaş,
Edep erkânda değer bir Sırdaş.
Yolundan Vazgeçmeyen bir Yoldaş,
Bilmem ömrümden ne kaldı geriye?
İnsanlık böyle karıştı tarihe!
Gözüm aydınlıkta olsa,
Yürümeye cesaretim kalmadı.
Adımlarım değil,
Ayaklarım iflas etti.
Sucumu Pabuçlarıma atsamda,
Ayağımdaki gıslavet lastikte,
Sen ısrarla hislerine,
Ve duygularına,
ABS fren tertibatı,
Uygulamaya devam et,
Hatırlıyor musun?
Eski günlerini sevgili?
Geldi Azrail’im, teslim oldu can kuşum.
Bir akşamüstü kanatlanıp uçtu ruhum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!