Naftalin kokulu sabık ceketimi çıkart bana.
Cebindeki parça parça mektuplar armağanımdır sana.
Duyulsun sesim!
Çığlığım serseri sokaklara,ayyaş kaldırımlara ve her seferinde gözümü alan o loş ışıklara.
Zaman araftayken, geçmez günler asla.
İşte o günlerde tozlu raflardan çıkartıp okuduklarımı hatırla.
Hayatın en güzelini yaşamak için doğdu birkaç ahmak.
Değil hayatın en güzeli, nefes aldığını sanmak.
Daha niceleri var, gözlerini iyi açıp bak.
Ah ne güzel bir çaresizliktir gözlerinde boğulmak.
Senki kadim şehirlerin etrafında kurulduğu o ırmak.
Bak hatıra defterine kadim dost.
Söylenecek kaç yalanımız daha kaldı ?
Çekilirken hatıralarımızın üzerine kar beyaz bir post
Söylenecek son birkaç sözü de ağzımızdan yel aldı.
Bir gece ölümsüzleştiğini söyleyen kimdi.
Islık sesleri hakim şehrin serin rüzgarlarına.
Pencere pervazlarına dayamış kolunu çocuklar.
Bırakmaktalar hayallerini kaderin avuçlarına.
Ah o çocuklar, hepsi hayalleri kadar masumlar.
Aynı gökyüzü ve aynı güneş bize kendini gösteren.
Aynı mekan ve aynı kader yıpratan, mütemadiyen.
Aynı merak ve aynı heyecan, görevini ifa eden.
Aynı ayna ve aynı ben, daha önce kendi yüzünü bilmeyen.
Aynı fotoğraflar ve aynı sokaklar, hiç beklenmeden denk gelinen.
Aynı zaman ve aynı insanlar, dünyanın ücra köşelerinde tükenen.
Bekle, iste ve yap.
Böyle miydi bana fısıldadığın parola ?
Bitap bir masa ve üzerinde yarım kalmış birkaç kitap.
Tükeniyorum Begonya, doğacak güneş hayrola.
Sen git, çok uzaklaşma lakin.
Çıkar kendini gecenin karanlığından, şafağa ne kaldı ? Bak, beklediğim yer eski bir sokak lambasının altı.
Sokağın köşesinde çalan o son şarkı
Seni anımsatır hep, biraz acı, biraz tatlı...
Ölüme saniyeler kala.
Bir at gibi ecel kalktı şaha
İsteyendi bir ukala.
Son bir saniye daha.
Ecel benzeyendi, dörtnala koşan bir ata.
Zamanın bir anlamı yok artık.
Kaybettik, mahkûmuz.
Karanlığın en dibine battık.
Meçhul bir diyara doğru giderken ahvalimiz,
Kararlılığın arkasında kafası karışık birkaç zattık.
Ne mayhoş bir şeysin sen yaşam,
Her gün yeni bir gündesin.
Küçük bir böceğe de umutsun, aptal bir insana da.
Her şeye tabi sensin yaşam,
Doğan da senin , doğanı öldürende.
Her gün bir hayattasın yaşam,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!