Gönlüne düşmüşüm de 11.01.2013
Bir şiir kazmış
Bırakın içinde yatayım
Öyle mutluyum ki
İstemem cenneti
Daha ne olsun…..
Ne güzel
Ne rahattım kendimce
Hiçbir şeyim yoktu
Yani hiçbir şeyim…
Günübirlik birlik yaşardım
O nasıl bir geçip gitmeydi
O nasıl bir yürüyüş
Yel rüzgar fırtına boran
Ayrı ayrı esiyordu
Saçlarının her telinden savrulan.
USANMADAN UTANMADAN
Yılların yorgunluğu var yüreğimde
Gözüm kesmiyor yeniden sevdalanmaya
Gücümün yeteceğini bilsem sevmeye
Bilsem ki mutlu edeceğim gönlünü
Sis çökmüş İstanbulun üstüne
Çiğ düşmüş çayıra çimene
Güneş dağların ardından çıkmadan
Kargalar uyanmadan
Ocağa sürülmüş yemek yanmadan
Yollara düşmüşsün
Saatin tıkırtısını
Ayak sesin sandım
Sen uzaklaştıkça
Ben geliyorsun sandım…
Mustafa KARAMELEK
Senden vefalı çıktı verdiğin güller
Yedi defa açıyorlar bir yılda
Yedi defa gülüyor her bir goncası
Soğuk küstürmüyor
Sıcak soldurmuyor
Beni her gün öldürmüyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!