Sensiz tek başınayım
Farkıma varsan
Tükenir usanmışlığım
İner dağlardan maralım
Sineme döner cananım
Yalnızlığım düşmüşken çöllere
BU SENİ SEVİYORUM MU DEMEK
Kar yağdırdın baharıma yazıma
Düzensiz vurdun mızrabı sazıma
Derman olmazsın sancıma sızıma
CANAN
Tesadüf değil
Koskoca şehrin
Bir sokağında karşılaşmamız
Rastlantı hiç değil
MUTLULUK DENEN ATIMIZ VAR
Yağarsa yağsın hüzün yağmurları
Saklanırız sevgiden çatımız var bizim
Ne fırtına ne boran dokunamaz telimize
Alır çıkarız gönlümüzü göğe
Gizlenmiş,
Bastırılmış duyguların ardından
Geriye dönüp öyle bir bakışa
Kelime bulamıyorum yazacak
Yazmazsam eğer
Kâğıt kalem duygularım kızacak
Ben her gece
Resmini en az bir defa
Öpmeden uyuyamam.
Ben her sabah
Aynadan önce
Resmine bakmadan güne başlayamam
Bu gece
Yine dal gibiydin
Yine ay gibiydin
Yeşiller içindeydin
Titriyordu geçtiğin yerler
Usulca girdin koluma
Dallarımın rüzgârı
Rüyalarımın rengi
Dağlarımın maralı
Gecelerimin dolunayı
Düşlerimin gerçeği
Şiirlerimin perisi
Savurma küllerimi
Altından sönmemiş közler
Alevi arşı saran yangınlar çıkar
Şaşırırsın
Sonra
İnanmadığına sende tutuşursun
O nasıl bir geçip gitmeydi
O nasıl bir yürüyüş
Yel rüzgar fırtına boran
Ayrı ayrı esiyordu
Saçlarının her telinden savrulan.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!