Dönüm noktası bir yaşam öyküsü
Gecen yıllar san ki cendereden geçirdi
Tükenmiş bir halde görüyorum kendimi
Sitemin,kaygısı,tasanın mimarı hayat
İstediğim yaşamı vermedi diye bana
Ağlarsan düştüğün zamanlarda
Canın yandıgından değil
Sana uzanacak sıcak bir dosteli
Bulamadıgın zamanlar icin olsun
16.05.2006.TURHAL
Yedik bir lokma ekmek
Doyduk elhamdülillah
Olmayanlara sen sebepler
İhsan eyle ya rab aç kalmasın
Hiçbir kulun sayende
Dön demedin ki bana
Geleyim ben gurbetten sana
Tıkalı kalsa da yollar olsun
Aşmasını bilirim senin için
Sen dön deseydin bana
Döndüm dolaştım
Yine geldim oturdum
Can sıkıntısını gidermek için
Ağrımış dizler yorgun ayaklar
Düşünceler hakim yine beynime
Karma karışık duygular ki
Dolaşma etrafımda ne olur
Dünyam döndü başım dönmesin
Dolaşma etrafımda ne olur
Düzenim yıkıldı gönül huzursuz
Karardı san ki her şey seninle
Doldu gözlerim akşam saatlerinde
Canım istiyor ama ağlayamıyorum
Duygularımda zorlanıyorum çekiyor beni
Bahtımın karalığının ta orta yerine
Damlalar birikiyor sıra sıra göz ucunda
Namerde muhtaçlık ağır mı ağır
Tonlarca yük san ki ezilir durursun
Namerde muhtaçlık yangın mı yangın
Uzatırsan elini hepten yanıyorum sanırsın
Namerde övgü yok ama bedduada yok
Zaman askıya almamış saatleri
Durmak bilmiyor her şeyler hareketli
Yorgun da olsan yinede bakar gözlerin
Dönüşü olmayan yolda daima yürüyoruz
Döne bilsek bir kere geldiğimiz yollara
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!