Yalnızlık
Kışın kar koynunda
Nefeslerin buz kestiği anlardır
Kardelen çiçekleri gibi
Buzlar altında kalmaktır
Vermedi bana diye küser misin yıllara
Uzattığın zamanlarda ellerini
Bomboş kaldıkları için
Sitem mi edersin kin mi tutarsın
Umutlarında seni doyurmadığı için
Küçük dünyamda ışık tın bana
Suyu sen görürdüm susuzluğum da
Küçük dünyamda ışık tın bana
Gülerdi yüzüm içimle görürdü gözüm
Karanlık bilmezdim mutlu idim
Dökülse yerlere yaprak misali
Hazan da,duyguların tek tek yere
Yapraksız ağacın sadeliği de güzel
Dertsiz olan yüreğin olsun keyfe keder
Ömrüm,günlerinde bir kahkahayı çok gördü bana
Düşündürdü durmadan,içimi yakarak acı,acı
Umut dallarına uzanırken,ellerim kırıldı
Yalandan gecen ömür günlerimde
16.02.2005 Muratlı
Ağladığım oldu gecen zamanlara
Ağladığım oldu sensiz dakikalara
Ağladığım oldu gecelere gündüzlere
Ağladığım oldu sensiz yıllara günlere
Çileli ömrüme ağladım ömrünce
Yüreğime ağladım hep dağlanır dururdu
Kahrolmak acının adı
Kahrolmak Kaderin adı
Kahrolmak hayatın
Kör noktası kör noktası
Sen benden,ben senden
Görürken azaplar
Ah bir anlaya bilsen
Gönül dergahım da
Nelerin olduğunu
Ama çok zor
Yığınla kat kat
Ruhunda ki arbede
Gözlerinden yansır
İsyanlar esir almış seni
Ateşlerde yanar durursun
Ruhun girdap boğuyor seni
Aradı yüreğim
Değerlerini insanlığın
Bulamadım varlığını
Kıymetini insanlığın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!