Küçük dünyamda ışık tın bana
Suyu sen görürdüm susuzluğum da
Küçük dünyamda ışık tın bana
Gülerdi yüzüm içimle görürdü gözüm
Karanlık bilmezdim mutlu idim
Dökülse yerlere yaprak misali
Hazan da,duyguların tek tek yere
Yapraksız ağacın sadeliği de güzel
Dertsiz olan yüreğin olsun keyfe keder
Ağladığım oldu gecen zamanlara
Ağladığım oldu sensiz dakikalara
Ağladığım oldu gecelere gündüzlere
Ağladığım oldu sensiz yıllara günlere
Çileli ömrüme ağladım ömrünce
Yüreğime ağladım hep dağlanır dururdu
Kahrolmak acının adı
Kahrolmak Kaderin adı
Kahrolmak hayatın
Kör noktası kör noktası
Sen benden,ben senden
Görürken azaplar
Ah bir anlaya bilsen
Gönül dergahım da
Nelerin olduğunu
Ama çok zor
Yığınla kat kat
Ruhunda ki arbede
Gözlerinden yansır
İsyanlar esir almış seni
Ateşlerde yanar durursun
Ruhun girdap boğuyor seni
Aradı yüreğim
Değerlerini insanlığın
Bulamadım varlığını
Kıymetini insanlığın
Kelimelere sığmaz anlatmak
Gönülden ta gönülden yaşamak gerek
Huzur suyunu içerek
Kendini kendin bilmek gerek
Yol onun yürümesini bilmek gerek
Su serpiyor gönlüme
Baharın esintileri
Güzelliği kadar çiçeklerin
Mutluluğun resmi var
Coşuyor gönlümde sevda yelleri
Çağlayanlar kadar sesli
Sen ayrılık nedir bilir misin?
Sen gurbet nedir bilir misin?
Yad eller acı hasret bilir misin?
Düşmedin bu harman içerisine
Sebep sensin bilemezsin ki?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!