Taşa bile vursan bir ses çıkar karşına,
Bu nasıl iştir taştan da öte gördüklerim.
Mal insan olur mu, mal mı mal?
Bu nasıl iştir maldan da öte gördüklerim.
Haşa ! Aşağılamak haddim değil,
Düzgün ne bir yol kalmış ne bir meydan
Her yer çamur.
Düzgün ne bir can kalmış ne de bir vicdan
Her yer çamur deryası.
Haydi buyrun o zaman
Ortalığı çamura bulayanlar
Çizgili kumaştandı bir zamanlar,
Dar kesim, düşük kemer
Üstelik İspanyol paça pantolonlar.
Sarar sarmalardı gönlümüzü
Bir yürüdük mü...
-Yıl 1975…
Öğretmen olmak için okuyan öğrencilere,
öğretmen olamayacaksınız denmesi üzerine
Isparta-Gönen Öğretmen Okulu’nda
yaşanılan boykotun karakol hikayesidir.-
İŞTE HAYATIMIZ
-İnsanoğlunun beş hali.-
Ukala tavrıma bakmayınız
Hiç kimse bilmezmiş de
Sadece ben bilirmişim gibi
Orada durun
İşte bu anlayıştır bizi yıkan,
Bu anlayıştır günümüzü zindan eden,
Bu anlayıştır yarınlarımızı karartan.
Çalıyor,çalıyor da,
İSYANKAR YÜREĞİN ÖYKÜSÜ
Ne kasaplar, ne polisler tutabilir,
Ne zabıtalar, ne jandarmalar, ne kurbanlıklar
Hepsini de ipe dizer.
Nicelerine taş çıkartacak derecede azimkar
Hiç durmaz zeybeğin,
Halaylar çekilir,horonlar tepilir,
Yankılanır gecenin derinliğinde
Efkarlı türkülerin.
Ve zeytin dalları başımızın üstünde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!