Neredesin şimdi,
gecenin sessizliğinde sen uyanık mısın
Ne zamana kadar
Onun için hayal kuracaksın
Yeryüzünü mutlu edecek misin
Ve zamana karşı
Ne kadar daha yüz çevireceksin
Nefes aldığın havanın güzelliği
Sokaklar kimleri taşıyor ki
en çok kim bozuyor bu kuralı
delinmiş bir gökyüzünde
bulutlar ağlmış kimin umrunda ki
su gibi uyuyan düşmanlıkta var sende,
en çok kanatanda sensin beni
Gördüğün birine
dokunmaya kıyamadığın birine
öpmediğin doyasıya sarılmadığına
sen aşık olmadıysan aşkı bilemezsin
uzaktan seversin kimse görmesin diye
kokunu duyarsın boynuna sarılmak istersin
inatla bir sevdanın izi
bilinmedik yüzümde sis perdesi
yollar artık ezber bozan gecelerde
içimde düğümlenen sözcük taneleri
Sahi hiç sevmedin değil mi beni
şairler ağlamaz derler
sen inanma bunlara
önünde diz de çöker
muhteşem bir şekilde gözyaşıda döker
sürekli kayalarına vuran dalgalar gibi
günahlardan temizleyen yürek pislikleri gibi
ben sana demiştim
herkesin hayatı emanet
beni senle bırak
dinlemedin sözleri
mutluluğu
bu koca hayat taşımaz
güneş varsa gökyüzünde
tenin ıslak ise
sen onda gülüyorsan
o sana bir şey hissetmiyor ise
sen aşıksın sadece tek taraflı
Yaşadığını zannettiğin yıllar var
Omuzuna ise yüklediğin sevdalar
Hayat dediğin geçerken
Sen anlamıyorsun elinden kaçırdıklarını
Ve yalanlar hançer gibi saplanıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!