Bir toz zerresini uçuran
rüzgar gibi
gitme vakti geldi
geçir hüzün ipliğini
acının iğnesini
göğsüme işle
aşkın rehberi olayım sana
ruhumun ruhuna
gıdası olayım kalbinin
bir gül olayım
mutlu iken senle açmalıyım
üzgün iken senle solan
gördüğün birine
dokunmaya kıyamadığın birine
öpmediğin doyasıya sarılmadığına
sen aşık olmadıysan aşkı bilemezsin
uzaktan seversin kimse görmesin diye
kokunu duyarsın boynuna sarılmak istersin
kendine yük sanki
bu zaman
asıl kendini korumalısın
bazen sevgini unutursun
bir tortu kalmıştır geriye
ben bildiğim sen değilsin
bir tutkudur
aşk dediğin
şiir bu bir mermi gibidir
sevindirir ama üzerde bir anda
avutmayı bekleme hayallerine
sevda bu zamanı bilmez
yine bitmeyen bir gece
gözler boşlukta
karanlık gecelerde
isyana gerek yok ki
caddelerin arasından geçen
ürkek bir çocuk
biz acıya endeksli değiliz
bir rüzgar gibi önümüzdeki tozu savuruyor
savrulurken ve toza boğulurken
ben seni yüreğimde yaşatırken
gözlerim bir tek seni gördü
her anıda sen var iken
sende başka kimseye yer yok
bugünden sonra
bulutlar içinde
bir yağmur damlası halinde
sen bana geliyorsun
nasıl bir iştir
bu ay bir gecenin sessiz sedasında
mutlaka
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!