gecenin sessizliğinde
ben sensizliğinle
arkamda hayaller,umutlar
sessiz kalıyor deniz
ve kendi halinde herkes
felek sanki beni yaratmış
Ağarmadan saçlarım
Titremeyen ellerim
Boş bakmayan gözlerim
Yüzümde ki çizgiler oluşmadan
Sevgini kaybetmeden
Gel Bana
Artık gitme ile kalma evresindesin
sızımı bana bırak,gökyüzünde yıldız çıkmayacak ise
canı acımayacak kadar karanlıkta kalan insanlardan
korkacaksam bir meze gibi sende harca beni
gözlerim her daim boş bakar
hangi dağın yamacına yazılacak künyem
bugün
sende benim için gökyüzüne bak
yine dumanlı ufuk
sevgili bugün ayrılık mı
adı hasretin mi yoksa
gözlerinde ki masal nerede şimdi
Ölüm hayal değil artık
yücelik bunun adın
siz küçülürsünüz o büyür
ve bir hançer gibi değildir
korku duymak
bir gün yerleşecek sen bile duymadan
karşımda
duran hayallere kavuşamadım
eyleme geçemedim ki
yorulan ben
her yakınlaştığımda
daha başlamadan
Eskiden hayallerim
vardı benim
şimdi çok uzaklarda bir yerde
kulağım çınlar belki
o sevda mutluluğu
köprüsünden çok sular geçti
hayatımıza bakıyorlar
şöyle bir kere
aşık zannediyorlar
yada kafamda biri var gibi geliyor
hayatının tek anlamı gibi gelmezmi
çoğu zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!