Sadece bir kul
Doydu suya toprağım
Sağanak sağanak yağdı hayat
Yaratılışım da bu değil miydi
Bir sona giderken
Balçık ve ab-ı hayat
Ardımdan
Kargaşa ve telaş
Bin atlı kovalıyor gibi
Ne düşmanlar edinmişim bilmeden
Ne ordular yığılmış arkamda
Düşmem yeterliymiş
Kur’an huzurunda
Çökmüş dizler
Gözler nura meftun
Adanmış ömürler
Bedenler ceset
Ruhlar çekilmeyi bekler
Babalar ölür
Hiç ölmeyecek gibi sandığımız
Dolduramaz hiçbir şey ardında bıraktığını
Mezar taşı okşar yüreğinden adamın
Mermerin sıcağı olur mu
Anlarsın
Rabbin armağanı
Levh-i Mahfuz’dan
Dicle’ye kurulan
İmam Mansur’un emridir
Adı “Medinetüsselam”
Bir sır var sende
Daha gelirken sana
Attığım her adımda
Sana akan kalbimden biliyorum
Bir sır var sende
Yağmur bulutu gözlerinde alev
Yanaklarında damla
Bu kadar tezatlık bir bakışta
Nasıl olur, bilemem
Bilemem neşe saçan gözlerin
Bilemezsin kendini
Ne kadar içli dışlı olsan da senle
Ne kadar aynaya baksan da
Tanıyamazsın
Oysa ben
Bir duvar var kırılmayı bekleyen
Bir zincir koparılmak için gerilmiş
Çağ hazırlanmış
Kapanıp yeniden açılmaya
Çatırdıyor Doğu ve Batı
Alt üst edecek depremi çağırıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!