Bağdat Şiiri - Mustafa Bayraktar 3

Rabbin armağanı
Levh-i Mahfuz’dan
Dicle’ye kurulan
İmam Mansur’un emridir
Adı “Medinetüsselam”

Gelip geçtiler
Toprak kabul etmedi
Araniler, Sasaniler
Harun Reşid’in gölgesinde
Yeryüzünün cenneti
Yıkılsa da ihtişam kaleleri
Bir tarafta Hanefi
Diğer tarafta Hanbeli
Burçlar dayandı göklere
Âlemden âleme

Hamisi Tuğrul ve Melikşah
Kılıçtan keskin ilim
Nizamülmülk’ün fırçası
Kavradı İmam Mansur
Beytü’l Hikmet’in kolundan
Harizmi, Beni Musa
İlmin kalbi Bağdat’ta

Bassa da Hülâgü Han’ın çizmesi
Aksa da nehirler mürekkep
Bir fetva ile yıkılır
Zalim de olsa kalpler

Bırakır mıydı Süleyman
“Geldi burc-ı evliyaya padişah-ı namdar”
İnmedi İslam sancağı
Medreseler, camiler, türbeler
Nice isyanlar, fitneler
Yıkılır mı hiç
Geylani ile fethedilmiş kaleler

Fuzuli yetişir
Zalime der “durun!”
Sen Leyla’sın Bağdat
Ben de Mecnun