Gönlümün sultanı
Sene dokson sekiz iki binli yıllardı
O birgün aniden kalbimi çaldı
Onunla geçen zamanlar benim için sanki bi rüyayadı
Şimdi nerededir bilmem gönlümün sultanı
OSMANCIKLISIN
Yaklaşınca tuğla kokusu burnuna tanıdık geliyorsa
Kırk dilinden geçerken başın dönmüyorsa
Sararmış çeltik tarlaları sana birşeyler hatırlatıyorsa
Sen Osmancıklısın demektir...
Gözlerim yollarda kulağım seste
Beklerim gelmeni gönül ahaste
Bak bir hele kalmıştır belki bir köşede
Sevdiğimden bir haber yokmu postacı
Mektubu yazalı aylar yıllar geçti
RAMAZAN GELDİ
Bu ay Kur'an ayıdır
Okuyanlar huzura ulaşır
Sevaplar kat kat artırılır
Ramazan geldi ramazan
Sakın unutma
Kırk yamalıklı elbise giydiğini
Siyah önlükle okula gittiğini
Sümüğünü akınca koluna sildiğini
Sakın geçmişini unutma
Say ki bir garip
Bu çileli dünya mekânımdır dost
Huzuru arayan say ki bir garip
Kalmadı içimde zerre bir umut
Hasretlik çeken say ki bir garip
SEN GİTTİGİN GÜN
Gün kararmıştı
Yıldızlar sönmüştü
İçimeki yalnızlık karaya vurmuştu
Sen benden gittigin gün...
SEN GİDİNCE
heryeri bir hüzün sardı
bu koca şehir sanki çöktü üstüme
tüm masumiyetiyle
ruhum daralıyor sen aklıma düşünce
neden gittin diye sorarken
Sensiz geçen ilk bayram
Seni arayamadığım bu ilk bayram
Sen gideli telefonum çalmıyor artık bilader diye
Ben şimdi kimi arayım ablam diye
Şimdi kimder bana gel bilader elimi öp diye
KORONAL SESSİZLİK
Bir vürüstür sardı ortalığı
Kasıp kavuruyor çaresiz insanları
Belkide bize Rabbimizin bir imtihanı
Sokaklar sessiz caddeler sessiz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!