EVDE KAL TÜRKİYEM
Yarın çok geç olmadan
Salgın başa gelmeden
Bana bişey olmaz demeden
Evde kal Türkiyem
EY KUDÜS
Müslümanların ilk kıblesi
Peygamberlerin gelir kokusu
Hatırlatır bize tevhidin sesini
Özlemle anarız seni ey kudüs
Garip garip
Gurbette yurtsuz kaldım
Sofram garip aşım garip
Ben buna alışırım sandım
Evim garip ocağım garip
Birgün gecenin karanlığında
Acılarımla vedalaşıp
Kendimi sonsuzluğa bırakıp
Her şeyi bir anda bitirmek istiyorum
Gülmekten kaderime isyan Edip
Yine memlekete düştü yolum
mahalle sokağına girince canlandı eski hatıralarım
içimi bir hüzün kapladı birden
aradan geçen yirmidört yıl saramamıştı demekki yaralarımı
hala kokusunu getiriyordu rüzgar arka bahçemize
sanki dün gibiydi
GEÇTİ ÖMÜR
Bir umutla çaylıdan çıktık yola
Dağıldık sağa sola
Yolumuz hayrola
İşte böyle geçti ömür
Geleceğim sana
Gökyüzünün çakan şimşekler yere inmeden
Bulutlardaki yamurlar toprağa düşmeden
Dağların başına sis bulutları çökmeden
Geleceğim geleceğim sana
Tası tarağı toplayıp geldik şehire
Köyümün hasreti şimdiden gözümde tüter hele
Buralar pek anlatıldığı gibi değil emme
Mevlam sonumuzu inşallah hayır getire
Şehir şehir diyerek koşarak geldik
GELMEDİN
Gelmedin, son umut gemileride kalktı limandan
Sensiz geçen yıllarımı saymadım ki zamandan
Şimdi sineler yorgun bense hala sana vurgun
Dağları dize getiren ömrüm yokluğunda durgun
Vedalar her zaman zor gelir insana
bazen gitmek zorunda kalırsın
uzaklara
sen gitsen bile
ruhun kalır oralarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!