GÖÇ ETTİLER
Gecenin karanlığında bir uğultu kopuyor her tarafta
İnsanlar acı feryatlarla yığılmışlar köşe başlarına
Kimi ana kimi baba kimi kardeş diye bağırıyor yıkıntılar arasında
Ama ne çare onlar göç ettiler artık ebedi dünyaya...
Gülsena
yıllardır suskun yüreğimi
hiç haber vermeden
vurdun birden amansız
ardı sıra sol yanıma attığın
kurşunlar değdi yüreğime zamansız
Gülen yüzlü ablama (Veda)
Bir yaz günüydü bu derde düştüğünde
hemen koşup geldim ardıma bakmadan
gözlerinde bir hüzün vardı anlatamadığın
biliyorum kafanda onca soru vardı cevabını bilmediğin
sadece düşünüyordun her zamanki gibi sessiz ve derinden
GURBET
Derlerdi gurbet bilmezdim ne olduğunu
Sonradan anladım insanların gitmeye mecbur olduğunu
Bir ekmek parası kazanmaktı herkesin umudu
Bir garip bülbülüm şimdi gurbet ellerde
Hasret türküsü
Bekleme yollarımı kapalı her yer
Bittim tükendim gelemiyorum
Alnıma yazılmış böyle bir kader
Yolları bir türlü bulamıyorum
Hayat başlar ana karnında
Binbir ümitle çıkarız yola
Farkında olmasakta ana kucağında
Yol uzundur inşallah yolumuz hayrola
Yaş üçbeş herşey oyundan ibarettir
HÜSEYİN İM
Köyde ne var ne yok diye sormuştun
Köydekiler harmandan indi be hüseyinim
Havalar usuldan soğuğa dönünce
Mal mesat ahıra girdi be Hüseyinim
HÜSEYİNİM (Şehir hayatı)
Hüseyinim şehir hayatı sanki bir keşmekeş
Sabah erkenden yola düşer herkes
Ruhun daralır bazen alırsın zor nefes
Buralarda hayat zor be Hüseyinim
İhtiyarlık başa geldiği zaman
Ne kadar uğraşsanda atsan atılmaz
Servetini bağışlasanda kimseye satsan satılmaz
Nereye gidersen git hiçbirşey çare olmaz
İhtiyarlık başa geldiği zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!