Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

Kimsesiz bir rüzgâr eser her gece,
Sessizliğin dili, gizli bir hece.
Yalnızlık sırtta göynek dar ve ince,
Ruhum bir süzgünce, dik durur bence.

Kader kör bir kuyu, dibi görünmez,

Kimseye kırgın değilim artık,
Dindi içimdeki o uğultulu sızı.
Tek tek ayıkladım ruhumun bahçesinden,
Göz boyayan o emanet, o sahte yazları.
Kendi ellerimle sildim alnımdaki isli kaderi;
Öğrendim ki hayat denen bu kalabalık mektepte,

Diline sahip çık, büyük konuşma aslanım,
Başkasının geçmişi senin geleceğin olabilir…
Kimsenin halini hareketini kınama aslanım
Kınadığın ne varsa ölmeden başına gelebilir…

Kulların kusuru ile sınandığı dünya burası,

Geceyi kim vurdu?
Ne bu karanlıktan sızan kan
Ne bu amansız sızı can acıtan
Ve belli belirsiz ürküten sanrı,
Kim bu göğsüme hanceri saplayan kadın,
Hangi el saplanmış hançeri sıkıca tutan ,

Bilmem öbür dünyanın cennetini, cehennemini,
Bu dünyada herkesin karnı tok sırtı pek olsun.
Ne kimsenin boynu bükük, ne kimse kimseye muhtaç,
Ötesi berisi, ilerisi gerisi de, umrumda değil.
İster canım bir şehir, ister cennete uzak olsun, isterse yakın.

Kınamayın dostlar yazdıklarımı,
Boyumdan büyük derdim var benim.
Gören bilmez içimdeki yangınımı,
Gönlümü üşüten karım var benim.
​
​Sanmayın bu kalem boşuna yazar,

Benim en onulmaz yaralarımı ,
Yaralarını sardıklarım açtı,
Artık beni hiç kimse inandıramaz
Üzgün insanların, düzgün insanlar olduklarına...
Kırıldım, belki hayata, belki de bizzat kendime.
Belki hiç alışamadığım fırıldak yalan dünya ya,

Kırgınlık bitti de yorgunluk başladı,
Sitemler sustu, kalbim vedalaştı.
Gönül kapısında artık kilit var,
Bu yol ki menzilden çoktan şaştı.

Ne öfkem kaldı ne bir söz isteğim,

Bilmiyorum bende, ben nasıl yaşıyorum
Rabbim Onu aldığın gün benide al diyerek
Öldürdüm ben beni, ben sende bir benim
Kırık dökük umutlar mı, ben mi bilmiyorum...
Ben çocukken, sevdasına deli adamlar vardı
Bir de türkü olmuş, eskimeyen şiirler

Kırıldı mızrağım, düştü kalkanım,
Bir derin huzura erdi her yanım.
Ne giden suçludur ne de kalanım,
Kendi içimde bir umman bulmuşum.

Gönül terazisi haktan şaşmasın,