Pazar kurup tezgahta, vatanı sattılar bak,
Dün haykıran korkaklar, korkuyu tattılar bak.
Eskiden bir ses için, tarlasın satar garip,
Vatanı satar şimdi, koltuğa olsun sahip.
Şeref dediğin nedir? Bir manyetik bant kadar,
Bu kısacık nefeste ne dertler biriktirdim.
Artık bir nokta koydum, ve acıyı yutkundum,
Zoraki " peki" lerle içime akan kan, durur sandım
Kocaman hüzünleri bir "peki"ye sığdırdım,..
Gözlerimden süzülmek isteyen yaşları tuttum,
Demek neyini beğenmedin diyorsun! ....
Biliyorken seni ne kadar büyük sevdiğimi,
Biliyorken deliler gibi her an özlediğimi,
Biliyorken sensiz nefes alamayacağımı
Ve iman edip inandığım olmasa, sana tapacağımı
Bunları bildiğin halde, kuru, yavan bir sözle beni savıyorsun...
Rabbim yüreğini.sevgi ile halketmiş
Aşk.sensin sevda sen ey peri kızı
Sevdanın en karası gönlüne düşmüş
Gül sensin gonca sen ey peri kızı.
Her şiirde ayrı duygulanır sesin
Değildir aşk arzu ile isteyip, güzelliğe kapılmak
Aşk cananın ateşiyle bile isteye gönüllü yanmak,
İnanıp güvenip o yüreğe yürekten teslim olmak
Bir pervane misali yarın nurunda dönmek ...
Beden değil ruhtur gerçek sevgi ile acıyan,,
Ne uzun bir gece bu, bitmeyen bir hüzün,
Göğsümde bir ağırlık, bin yıllık bir düğün.
Keşkeler ormanı, her yaprak bir yara,
Kaybettiğim ne varsa, şimdi kap kara.
Zaman denen cellat, acımasız bir kılıç,
Girme düşlerime artık ,gel deme beni çağırma
Ağır geliyor günahlarım dizlerime gelemiyorum
Yollar sisli , tuzaklarla dolu yollar
Kaybolurum tarif eden ışık tutan olmazki
Umutlarıma çıkışı olmayan pusu kurmuşlar
Tam ölümü unutup koşarken düşermiş insan
Nasıl birden bu hale geldiğine şaşırmış insan
Sarılma bana toprak, Rabbim razı olmadan
Sabır şükür ve dua ile imtihanı geçermiş insan...
İnsanlar dünyada hiç ölmeyecek gibi yaşar
Hüznü saklıyor güzel gülüşün
Yüreği güzelin yüzü gülmüyor Rabia
Kalbi kara olanın kararsın yüzü
Sen yinede gül, kimseye düşürme sözü Rabia...
Sen hayaller kur besleme beis
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!