Söylersin "Bütün bir bedenim sensin",
İçimde dinmiyor bu sessiz sızı.
Dokunmak hayaldir, vuslat hediye,
Yalnızlık kalbimin en keskin hızı.
Ben ne haldeyim hiç düşündün mü yar?
Söylesem dökülür yaşlar gözümden,
Kelimeler düğüm, heceler bıçak.
Vazgeçtim artık her bir sözümden,
İçimde bir dünya yandı yanacak.
Q
Kirpik uçlarımda bekler bir bulut,
İnsanmıyım, ruha beden giydirilmiş toprak mı?
Başım dik mi duruyor tüm ihanetler karşı
Yoksa ufak bir kahpelik de eğiyormuyum
İnsanligimdan utanarak, yerin yedi kat dibine giriyormuyum?
Söylesene sen kimsin diyorsun da,
Söylesene sen kimsin
Gece gündüz, her an her saniye
Ruhuma işleyen
Aklımı fikrimi meşgul eden
Söylesene sen kimsin....
Söz dediğin bir cevher, lisan içinde saklı,
Tartısı var kelâmın, sanma her denen haklı.
Menzili bulmalı ses, heceler dizilince,
Mısra duru olmalı, mânası süzülince.
Kırık dökük seslerle, şiir kurulmaz usta,
Sözler dile geldi, coştu, aktı,
Her harfinde bir sevda yaşardı,
Mısralar kalbe huzur bıraktı.
Güneş doğarken her sabah,
Kelimelere altın tozu serpildi,
Aşk, yazılmamış bir destan kalsın,
Ezelden bir sır sızdı, dile düştü her hece,
Sözü cevher bilmeyen, kalır zifiri gece.
Mana derin bir kuyu, irfan ise bir yüce,
Söz söylemek kâr değil, derin irfan istermiş.
Dil döner de boş döner, kalbe inmezse şayet,
Sözüne inandım, özüne kandım,
Gönlümü sarsılmaz, bir kale sandım.
Vefasız boşluğun, dalına kondum,
Düştüğüm yer meğer, derin uçurum...
Sırtımı verdiğim, o yüce dağlar,
Şu an aklımda sadece sen varsın
Sadece sana ihtiyacım var,
Uykusuz geçen her gecenin sonunda
Yokluğun bir yara, kalbimde bir sızı.
Güneş doğmuyor ki sen olmadığında,
Karanlığa bürünür tüm yeryüzü.
Şu an, bu saniyede kalbimi saran,
Aklımdan geçip de ruhumu yoran,
Bütün düşlerimin tek dayanağı, tek kararım,
Arzuladığım tek kişi sensin, ey yarım.
Senden gelir her soluk, her ince sızı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!