Kadın var Şiiri - Murat Ülkü

Kadın var, alnından şeref silinmiş,
Er var ki, göğsünde huzur delinmiş.
Gönüller hasretle, dertle dilinmiş,
Sevdayı bir anlık sanma sevdiğim.

Ölümü göze almak yetmez bu yolda,
Vefa gizli kalmış her akıl, kolda.
Yürümek gerekir hep el ele kolda,
Menzile varmadan durma sevdiğim.

Gurbet elde sönmesin aşkın çırası,
Vefadır kalplerin gerçek çaresi.
Silinsin gönlün tüm pası, karası,
Dönüp de maziye bakma sevdiğim.

Bir günlük hevesle yola çıkılmaz,
Yürekten sevmeyen dertten bıkılmaz.
Yıkılmaz bir kale, kolay yıkılmaz,
Özünü sözünden yıkma sevdiğim.

Ecel kapımızı çaldığı anda,
Can boğazda durur dar bir mekanda.
Sadece bir sadık dost kalır yanda,
Gönlünü boş yere yakma sevdiğim.

Nice yiğit gördüm boyun büküyor,
Gözünden gizlice yaşlar döküyor.
Vefasız olanın beli çöküyor,
Dostun yüreğine ok atma sevdiğim.

Emekle örülür sevginin bağı,
Aşılır birlikte hasretin dağı.
Geçiyor bak ömrün en güzel çağı,
Vakti boşa harcayıp gitme sevdiğim.

Kimisi mal mülke meyil veriyor,
Kimisi sevdayı yere seriyor.
Hakiki aşıklar Hakka eriyor,
Dünya hevesine akma sevdiğim.

Alnın bir nişandır, şeref madalyan,
Huzurdur kadının göğsünde yatan.
Birlikte gülerek, beraber yanan,
Yüreği elinden bırakma sevdiğim.

Garip Murat söyler sözün hasını,
Tutmayın dünyanın yasını pasını.
Doldurun vefanın dolu tasını,
Sevdayı bir heves sanma sevdiğim.